ง พอมีแล้วก็ใช้ได้นาน และเข้าเขต 25 ได้ฟรีด้วยนะ”
บัตรที่ใช้เข้าเขต 25 ได้อย่างอิสระ
ซึ่งในอีกแง่หนึ่ง ก็แปลว่ายังมีพื้นที่ที่แม้จ่ายห้าสิบล้านก็ยังเข้าไม่ได้
‘การปฏิวัติอุตสาหกรรมกับทุนนิยมสุดขั้ว โลกใบนี้ช่าง…’
หากอยากเข้าไปยังเขตที่สูงกว่า ก็ต้องใช้เงินมากขึ้นอีก
โอเซียนพยักหน้าเข้าใจ
“ตกลง งั้นฉันจะทำบัตรละ”
“ดีเลย งั้นผมจะแนะนำที่ดี ๆ ให้”
ผมกลับมายังโฮสเทล
แม้ว่าจะจัดการงานเสร็จเร็วกว่าที่คิด แต่ก็ยังไม่มีเวลาว่างพอจะไปทำบัตรประจำตัว
‘วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะจริง ๆ’
ผมนั่งลงบนเก้าอี้ข้างหน้าต่าง มองออกไปยังภาพตรงหน้า
บนท้องถนนไม่มีรถม้าดังเช่นในอดีตอีกแล้ว แต่เต็มไปด้วยรถยนต์ที่พ่นไอน้ำสีขาวออกมา
เมื่อผมหลับตาและปล่อยให้ประสาทสัมผัสเปิดรับโลกที่พยายามปิดกั้นไว้ก็ถาโถมเข้ามาอย่างมหาศาล
เสียงแตรรถ เสียงคนเมาตะโกนโหวกเหวก เสียงคนงานเดินลากเท้า เสียงน้ำไหลในท่อ และเสียงเข็มวัดแรงดันที่ดังไม่หยุด
เสียงเหล่านั้นทะลุแก้วหู และแผ่กว้างออกไปไกลกว่าตัวบ้าน
ผมลืมตาแล้วส่ายหัวเบา ๆ
เสียงก็เริ่มเบาลง เมื่อประสาทสัมผัสที่เคยเฉียบคมกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
‘อีกนิดหูก็พังแล้ว’
ประสาทสัมผัสของอัศวินพเนจรนั้นดีเกินไป
ผมลองตรวจดูสิ่งอื่นต่อ
เมื่อจดจ่ออย่างตั้งใจผมรู้
