เย็นชา
หมอนั่นยังดูหนุ่มแน่น มีความมั่นใจสูง และภาคภูมิใจที่ได้เข้าบริษัทใหญ่ เลยดูถูกนักแก้ปัญหาอย่างพวกเธอ
ลอเรนยิ้มเย็น
“โอ้โห มันต้องมีสักคนแบบนี้แหละ ที่แยกไม่ออกว่าฝีมือต่างกันแค่ไหน รู้ไหมว่าไอ้พวกแบบนายมันจบยังไง?”
ลอเรนยกนิ้วชี้ขึ้นเป็นรูปปืนแล้วเล็งไปที่หน้าผากของหมอนั่น
“มีรูตรงหน้าผาก ไว้ให้ลมผ่าน สมองจะได้ไม่ต้องทำงานหนัก”
สีหน้าของการ์ด Blossom Tier เริ่มถมึงทึง แต่หัวหน้าทีมก็รีบแทรกขึ้นมา
“แล้วพวกคุณต้องการอะไร?”
“ฉันว่าเราต้องทบทวนเรื่องค่าจ้างกันใหม่”
“แต่งานก็จบไปแล้ว คุณคิดว่าเราจะเปลี่ยนข้อตกลงตอนนี้เลยหรือ?”
“ถ้าพวกคุณทำงานให้มันถูกต้องฉันก็จะไม่พูดหรอก แต่นี่มันสถานการณ์พิเศษ ถ้าคุณไม่ยอม ฉันก็มีทางเลือกอื่น”
“ฉันไม่เข้าใจ”
“เห็นเด็กคนนั้นไหม? ฉันบอกแล้วว่าเธอมาจากสมาพันธ์วอร์ล็อค”
สีหน้าของหัวหน้าทีมเริ่มเปลี่ยน
“อย่าบอกนะว่า….”
“ถ้าพวกคุณไม่ยอม ฉันจะส่งคาร์ล แจ็คสันให้เธอคนนั้นแทน”
“จะยกเลิกภารกิจตอนนี้งั้นเหรอ? คุณรู้ไหมว่าค่าปรับมันเท่าไหร่?”
“พวกเขาก็ต้องการคาร์ล แจ็คสันเหมือนกัน และจ่ายมากกว่าคุณแน่ รวมถึงค่าปรับที่พวกเราต้องจ่ายให้พวกคุณด้วย”
“……”
หัวหน้าทีมจ้องลอเรนตาขวาง มือข้างหนึ่งเริ่มแตะไปที่เอวเหมือนจะคว้าปืน
ดูเหมือนเขาพร้อมจะยิงได้ทุกเมื่อ
