เขาไป”
“ข้าขอปฏิเสธ”
“ถ้านายเป็นนักแก้ปัญหาสมาพันธ์เรายินดีจ่ายค่าตอบแทนที่เหมาะสม—”
“ดูเหมือนเจ้าจะฟังไม่เข้าใจนะ”
โอเชียนพูดเสียงเรียบนิ่ง
“ข้าได้ตัวเขาก่อน แล้วเจ้าก็ทำอะไรไม่ได้ด้วยเพราะงั้น…ไสหัวไปซะ เจ้าวอร์ล็อคสกปรก”
น้ำเสียงของเขาคมกริบ
มันเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติที่ห้ามไม่ได้
ต่อให้โลกยอมรับวอร์ล็อคแล้วก็ตาม แต่ร่างกายของเขาในฐานะอัศวินพเนจรไม่อาจยอมรับพวกนั้นได้เลย
โอเชียนต้องใช้ความอดทนมากพอสมควรถึงจะยืนคุยกับอีกฝ่ายได้โดยไม่ชักดาบ
ยิ่งกว่านั้น ต่อให้ได้เงินเพิ่ม แต่ภารกิจที่รับไว้แล้วก็เปลี่ยนไม่ได้
นักแก้ปัญหาต้องไม่ได้มีดีแค่ฝีมือ แต่ต้องรักษาความน่าเชื่อถือด้วย
ถ้าเปลี่ยนใจเพราะเงิน ใครจะจ้างคุณอีก?
แต่แม้โอเชียนจะเตือนแล้ว วอร์ล็อคก็ยังดื้อดึง
“ไม่ได้หรอก ฉันจะพาตัวคาร์ล แจ็คสันไป”
ไม่รู้ว่าหน้าด้านหรือไไม่สนใจ
โอเชียนถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“แล้วเจ้าจะพาตัวเขาไปยังไง?”
“เราจะใช้กำลัง… แบบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”
“งั้นเหรอ? ก็เอาสิ”
ทันทีที่พูดจบ
–ปุ!
เงาของวอร์ล็อคบิดตัว ก่อนจะแปรเป็นมือสีดำพุ่งออกมา
ดวงตาของโอเชียนฉายแววเฉียบคมทันที
เวทมนตร์ที่วอร์ล็อคใช้คือเวทมนดำระดับ 3 ดาว [Shadow Touch] ซึ่งถูกปล่อยออกมาทันทีโดยไม่ต้องร่าย
รวมทั้งหมดมีอยู่ห้ามือ
มือปีศาจเหมือนหลุดจากขุมนรก หลบโอเชียนไป พุ่งเข้าใส่ร่างของคาร์ล แจ็คสันที่นอนอยู่เบื้องหลัง
ดูเหมือนเขาจะไม่อยากปะทะกับโอเช
