ง ๆ’
การมีองค์กรรองรับก็จริงอยู่ที่ให้ความมั่นคงแต่มันก็หมายถึงต้องยอมเสียอิสรภาพไปด้วย
ชีวิตที่ต้องอยู่ใต้คำสั่งตลอดเวลา
สำหรับอัศวินพเนจรที่ใฝ่หาความอิสระแล้ว ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่านี้อีกแล้ว
“ยังไงก็เถอะ คุณไม่ต้องกังวลหรอก คุณโอเซียน ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี”
“ข้าก็ไม่ได้กังวลหรอก”
“งั้นก็ดีแล้วล่ะครับ”
โรแนนยิ้มแห้ง ๆ
“ผมล่ะรอดูเลยว่าเมื่อไหร่บริษัทจะส่งคำขอถึงคุณโอเซียน”
“แล้วนอกจากบริษัท มีกลุ่มน่าสงสัยอื่นอีกมั้ย?”
“กลุ่มน่าสงสัย?”
“บอกข้าทีว่าในทิร์นามีคนประเภทไหนอยู่บ้าง”
“นั่นไม่น่ายากหรอก”
โรแนนอธิบายว่ามีทั้งพวกหนีคดีจากนอกเมือง, ทหารผ่านศึก, องค์กรอาชญากรรมที่กำลังเติบโตภายในเมือง, และลัทธิต่าง ๆ
โอเซียนพยักหน้าอย่างเข้าใจขณะฟัง
‘คนที่ผมเคยรู้จักหายไปหมดแล้ว’
ในเกมมีศัตรูไม่ขาด เช่น พ่อมดนอกรีต, ลัทธิบูชาทวยเทพต่างแดน, อสูรต้องคำสาป ฯลฯ
แต่เมื่อโลกเปลี่ยนไป พวกมันก็เปลี่ยนตาม
ตอนนี้องค์กรใหม่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นตามยุคสมัยใหม่
โอเซียนเกิดความสงสัยขึ้นมา
‘งั้นแล้วองค์กรลับกับบอสประจำดันเจี้ยนในเกมล่ะ? ยังอยู่ไหม?’
ในเกม มีสิ่งมีชีวิตบางตนที่สามารถต้านทานกาลเวลาได้
เช่น วิญญาณโบราณ, ปีศาจที่ถูกผนึก, มังกรต้องคำสาป, สัตว์เทพ
มีความเป็นไปได้สูงว่าพวกมันยังอยู่
‘หรือไม่ก็อาจถูกกำจัดไปหมดแล้วก็ได้ แต่ผมยังไม่มั่นใจ เพราะยังปรับตัวกับโลกใหม่นี้ไม่เต็มที่’
โรงงานถูกสร้างทับดันเจี้ยนลับ
