ย
ที่น่าประหลาดใจคือในยุคนี้มีตู้เย็นด้วย
‘รู้สึกว่ายังดีกว่าห้องเช่าที่ผมเคยอยู่ตอนทำงานอีกนะเนี่ย’
หลังจากได้งานแรก ผมก็ย้ายไปอยู่ห้องสตูดิโอใกล้ที่ทำงานเพื่อสะดวกในการเดินทาง
ห้องนั้นคับแคบแถมอยู่ในเมืองหลวงค่าเช่าก็แพงมหาโหด
หลังจากหักค่าเช่าและค่าบริหารจัดการแล้ว เงินเดือนที่เหลือก็แทบไม่เหลือ
ดังนั้นผมจึงไม่สามารถจินตนาการถึงชีวิตแบบอื่นได้เลยและเมื่อกลับถึงบ้าน ผมก็ใช้วันหยุดหมดไปกับการเล่นเกม
‘แต่ที่นี่ก็แค่บ้านหลังหนึ่ง แค่ที่พักอาศัย’
มองดูแล้ว ชีวิตนี้ดูจะดีกว่าชีวิตเดิมที่เคยมีซะอีก
‘ผมเคยคิดจะกลับไปเหมือนกันนะ’
โอเซียนสงสัยว่า ถ้าเขากลับไปจริง ๆ เขาจะทำอะไร
กลับไปทำงาน ทำหน้าที่ให้เรียบร้อย แล้วลากสังขารกลับไปยังห้องแคบ ๆ นั้นอีกครั้ง
ไม่มีครอบครัว ไม่มีเพื่อน แล้วจะกลับไปทำไมกับชีวิตที่จืดชืดและน่าอึดอัดแบบนั้น?
‘ไม่รู้สิ’
โอเซียนนั่งลงบนเก้าอี้ที่มองเห็นวิวจากหน้าต่างได้ดี และเปิดหนังสือที่เขานำติดตัวมาด้วย
มันเป็นหนังสือประวัติศาสตร์ของโลกใบนี้ที่เขายืมมาจากโรแนน
‘ผมเคยอ่านพวกคำอธิบายของไอเท็มในเกมแบบนี้เหมือนกัน’
ในเกม หนังสือที่เก็บได้มักมีแค่สองสามหน้า แต่ที่นี่ผมสามารถอ่านได้ทั้งเล่ม
แค่นั้นก็ทำให้รู้สึกได้ชัดเลยว่าโลกใบนี้ “เป็นของจริง”
โอเซียนรีบเปิดอ่านทันที
ไม่รู้ว่าเป็นข้อดีจากการถูกพามาโลกนี้หรือเปล่า แต่แม้ภาษาจะไม่คุ้นตา เขาก็สามารถอ่านได้อย่างง่ายดาย
เว
