รวมถึงอันธพาลคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ด้วย
โอเซียนหันไปมองพวกอันธพาลอีกสี่คนที่เหลือ
พวกนั้นผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าพวกตนมีสี่คน จึงเริ่มฮึกเหิม
“อย่าบ้ามันมาคนเดียวนะ!”
“ลุยพร้อมกันเลย!”
พวกอันธพาลสบตากันแล้วล้อมรอบโอเซียน แต่เขายังยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับแม้แต่น้อย
หนึ่งในสี่คนเดินอ้อมมาด้านหลัง
เขาเตะเข้าไปที่หลังของโอเซียนเมื่ออีกฝ่ายไม่หันกลับมา
โอเซียนหลบอย่างกับมีตาอยู่ข้างหลัง แล้วจับขาของมันไว้
“อะ อะ?”
โอเซียนคว้าขามันแล้วเหวี่ยงราวกับเป็นอาวุธทุบ
-คว้าจิก!
อันธพาลสองคนที่พุ่งเข้ามาด้านข้างชนกันเองอย่างจัง ร่วงลงกับพื้น
ถัดจากนั้นไม่นาน คนหนึ่งก็ฟาดขวดที่พกมาด้วยใส่เขา
โอเซียนยื่นแขนออกมาอย่างเบา ๆ หมัดของเขาทำให้ขวดแตกกระจาย
“นี่ นี่มัน…”
เปรี้ยง!
จมูกของอันธพาลคนนั้นหักลงทันที ฟันที่เปื้อนเลือดร่วงกระเด็นออกมา
คนสุดท้ายดึงมีดออกจากขอบกางเกงแล้วแทงเข้าใส่โอเซียน ซึ่งรีบดึงหมัดกลับ
แล้วค่อย ๆ เหวี่ยงหมัดกลับไปในความเร็วที่อีกฝ่ายมองเห็นได้
‘ไอ้เวรนี่!’
อันธพาลคนนั้นยิ้มกว้างแล้วเอามีดขวางเส้นทางหมัดของโอเซียน
หากโอเซียนยังชกต่อไป มือของเขาต้องถูกมีดแทงลงไปแน่ แต่…
ฉึบ!
มีดหักเป็นเสี่ยง ๆ กระเด็นไปทั่ว
“หา?”
อันธพาลที่ลดมีดลงตาเหลือกด้วยความไม่เชื่อ
หมัดเปล่า ๆ ของอีกฝ่ายน่าจะเต็มไปด้วยเลือด แต่ผลกลับตรงกันข้าม
เศษมีดบาดร่างของตนจนพังยับเยิน แต่หมัดของโอเซียนกลับไร้รอยขี
