ดินเข้าไป
เบื้องหน้าคือถ้ำแห่งหนึ่ง
ถูกซ่อนอยู่หลังหน้าผา
หากไม่สังเกตอย่างละเอียด
แทบไม่มีทางพบเห็น
…
เมื่อเข้าไปภายใน
ภาพที่ปรากฏทำให้ทุกคนเปลี่ยนสีหน้า
กระดูกมนุษย์จำนวนมากกองอยู่ตามพื้น
บางส่วนยังสวมเสื้อผ้าของผู้ฝึกตน
บางส่วนเป็นเพียงโครงกระดูกแห้ง
กลิ่นอายแห่งความตายปกคลุมทั่วบริเวณ
เย่ชิงอวี่หน้าซีดทันที
“นี่มัน…”
…
หลินเย่เดินตรวจสอบอย่างระมัดระวัง
ไม่นาน
เขาก็พบร่องรอยบางอย่างบนกำแพงหิน
เป็นสัญลักษณ์สีดำรูปดวงตา
ตรงกลางมีเปลวไฟสีม่วง
ทันทีที่เห็น
สีหน้าของหลัวเฟิงก็เปลี่ยนไป
“สัญลักษณ์นี้!”
“อยู่ในข้อมูลลับที่ข้ารวบรวมมา”
“เป็นสัญลักษณ์ของหอเงาทมิฬ!”
ทันใดนั้น
บรรยากาศภายในถ้ำก็เย็นลงหลายส่วน
…
ในจังหวะนั้นเอง
เสียงหัวเราะแผ่วเบาก็ดังขึ้น
“ไม่คิดเลย”
“ว่าจะมีคนหาพวกเราพบเร็วขนาดนี้”
ทุกคนหันกลับทันที
เบื้องหน้าทางออกถ้ำ
ปรากฏชายชุดดำสามคน
ใบหน้าถูกปกคลุมด้วยหน้ากาก
กลิ่นอายที่แผ่ออกมา
ไม่ด้อยไปกว่าผู้ฝึกตนระดับก่อกำเนิดลมปราณเลย
…
“ฆ่าพวกมัน”
ชายคนกลางกล่าวอย่างเย็นชา
ฟึ่บ!
เงาร่างทั้งสามพุ่งเข้ามาพร้อมกัน
การต่อสู้ปะทุขึ้นทันที
…
ซูเฉินชักดาบออกจากฝัก
แสงดาบพุ่งตัดอากาศ
ปะทะกับมีดสั้นของศัตรูอย่างรุนแรง
ตูม!
คลื่นพลังระเบิดออก
ทำให้กำแพงถ้ำแตกร้าว
อีกด้านหนึ่ง
เย่ชิงอวี่ใช้วิชา