สายลมอ่อนพัดผ่านเหนือเมืองชิงเหอ
แม้การแข่งขันโอสถประจำปีจะจบลงแล้วหลายวัน
แต่ผู้คนยังคงพูดถึงชื่อของหลินเย่อย่างไม่หยุดหย่อน
เรื่องราวของเด็กหนุ่มผู้โค่นล้มฟางจง
ทำลายอำนาจเก่าแก่ของหอโอสถชิงหยุน
และคว้าแชมป์การแข่งขันโอสถ
กลายเป็นตำนานบทใหม่ของเมืองชิงเหอ
อย่างไรก็ตาม
สำหรับหลินเย่
ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
…
ภายในห้องโถงใหญ่ของหอโอสถสวรรค์
หลินเย่กำลังมองแผนที่เมืองขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนกำแพง
ด้านหลังมีหลัวเฟิง ซูเฉิน และเย่ชิงอวี่ยืนอยู่
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา
กิจการของหอโอสถสวรรค์เติบโตอย่างรวดเร็ว
จำนวนลูกค้าเพิ่มขึ้นหลายเท่า
ผู้ฝึกตนจากเมืองใกล้เคียงเริ่มเดินทางมาซื้อโอสถโดยเฉพาะ
แม้แต่พ่อค้ารายใหญ่จากต่างเมือง
ก็เริ่มติดต่อขอร่วมมือ
“หากเป็นเช่นนี้ต่อไป”
หลัวเฟิงกล่าวขึ้น
“อีกไม่นานหอโอสถสวรรค์จะกลายเป็นกิจการใหญ่ที่สุดของเมือง”
ซูเฉินหัวเราะ
“ตอนนี้ก็แทบจะเป็นเช่นนั้นแล้ว”
แต่หลินเย่กลับส่ายหน้า
“ยังไม่พอ”
ทุกคนหันมามองทันที
…
หลินเย่เดินไปยังแผนที่
ก่อนชี้ไปยังตำแหน่งใจกลางเมือง
“เมืองชิงเหอมีผู้ฝึกตนหลายหมื่นคน”
“แต่ไม่มีสถานที่แลกเปลี่ยนสมบัติที่แท้จริง”
เย่ชิงอวี่พยักหน้า
“หอการค้าส่วนใหญ่เน้นขายสินค้า”
“ไม่ใช่การประมูล”
หลินเย่ยิ้มเล็กน้อ
