้าหลายคนที่ได้ข่าวก็เริ่มเดินทางมาพบ
หนึ่งในนั้นคือชายอ้วนวัยกลางคน
ชื่อหวังจิ้นไฉ
พ่อค้ารายใหญ่จากเมืองเฟิงหลิน
“ท่านหลิน”
เขาประสานมือคารวะอย่างสุภาพ
“ข้าได้ยินข่าวชื่อเสียงของท่านมานาน”
“หากท่านสร้างหอประมูล”
“ข้ายินดีร่วมลงทุน”
ทันทีที่เขาพูดจบ
พ่อค้าคนอื่น ๆ ก็รีบแสดงท่าทีเช่นเดียวกัน
…
หลัวเฟิงมองภาพนั้นด้วยความประหลาดใจ
เพราะเมื่อก่อน
หอโอสถสวรรค์ต้องดิ้นรนหาทุนทุกวิถีทาง
แต่ตอนนี้
กลับมีคนยกเงินมาหาถึงที่
นี่คือพลังของชื่อเสียง
…
หลังการหารือ
หลินเย่เลือกผู้ร่วมลงทุนบางส่วน
พร้อมกำหนดเงื่อนไขอย่างชัดเจน
หอประมูลสวรรค์จะอยู่ภายใต้การควบคุมของหอโอสถสวรรค์ทั้งหมด
ผู้ลงทุนมีสิทธิ์แบ่งผลกำไร
แต่ไม่มีสิทธิ์บริหาร
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
หลายคนลังเล
แต่สุดท้ายก็ยังตกลง
เพราะพวกเขาเชื่อมั่นในอนาคตของหลินเย่
…
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
ช่างฝีมือจากหลายเมืองถูกว่าจ้าง
ผู้ฝึกตนสายค่ายกลถูกเชิญเข้ามา
แม้แต่สมาคมโอสถยังส่งคนมาช่วยสนับสนุน
ทั่วทั้งเมืองต่างจับตามองโครงการนี้
เพราะทุกคนรู้ดี
หากหอประมูลสวรรค์สำเร็จ
เมืองชิงเหอจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
…
คืนนั้น
หลินเย่ยืนอยู่บนยอดอาคารของหอโอสถสวรรค์
มองแสงไฟที่ส่องสว่างทั่วเมือง
ลมเย็นพัดผ่านเสื้อคลุม
ทำให้ชายหนุ่มดูสงบนิ่งยิ่งกว่าเดิ
