เช้าวันถัดมา
ลานประลองโอสถของสมาคมโอสถเมืองชิงเหอเต็มไปด้วยผู้คนมากกว่าสองวันที่ผ่านมา
ข่าวที่หลินเย่ทำคะแนนเต็มในรอบแยกแยะสมุนไพรได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมือง
ผู้คนจำนวนมากต่างต้องการเห็นด้วยตาตนเองว่า
บุรุษหนุ่มผู้นี้มีความสามารถจริงเพียงใด
บนอัฒจันทร์ด้านบน
ผู้อาวุโสหลายคนกำลังสนทนากันเบา ๆ
แต่สายตากลับจับจ้องไปยังร่างของหลินเย่เป็นระยะ
แม้แต่ผู้ตรวจการจากเมืองหลวงก็ยังปรากฏตัวเร็วกว่าปกติ
นางนั่งอยู่ในตำแหน่งเดิม
ใบหน้างดงามสงบนิ่ง
แต่ผู้คนที่สังเกตดี ๆ จะพบว่า
สายตาของนางมักหยุดอยู่ที่หลินเย่บ่อยกว่าคนอื่น
…
ก้องงงง!
เสียงฆ้องเปิดการแข่งขันดังขึ้น
ประธานถานเหวินซานก้าวขึ้นสู่เวที
“ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้าสู่รอบที่สอง”
“เหลือทั้งหมดสามสิบหกคน”
“การแข่งขันวันนี้คือการหลอมโอสถ”
ทันทีที่สิ้นเสียง
บรรยากาศทั้งสนามพลันคึกคักขึ้น
นี่คือการแข่งขันที่ทุกคนรอคอย
เพราะการแยกแยะสมุนไพรเป็นเพียงการวัดความรู้
แต่การหลอมโอสถคือการวัดฝีมือที่แท้จริง
ประธานถานกล่าวต่อ
“ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้รับสมุนไพรชุดเดียวกัน”
“ภายในเวลาสามชั่วยาม”
“ต้องหลอมโอสถรวบรวมพลังระดับหนึ่งให้สำเร็จ”
“คุณภาพของโอสถจะเป็นตัว
