ยงอุทาน
“เพลิงทองคำ!”
“เป็นเพลิงวิญญาณระดับสูง!”
“สมกับเป็นฟางจง!”
ผู้อาวุโสหลายคนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
แม้จะไม่ชอบนิสัยของฟางจง
แต่ไม่มีใครปฏิเสธความสามารถของเขาได้
สมุนไพรแต่ละชนิดถูกโยนเข้าสู่เตาหลอมอย่างแม่นยำ
ไม่มีความผิดพลาดแม้แต่น้อย
…
ขณะเดียวกัน
หลินเย่กลับยังไม่รีบร้อน
เขาค่อย ๆ หยิบสมุนไพรขึ้นมาตรวจสอบทีละชนิด
ก่อนจัดเรียงใหม่ทั้งหมด
ภาพนี้ทำให้หลายคนงุนงง
“เขาทำอะไร”
“เหตุใดยังไม่เริ่ม”
“เวลาผ่านไปมากแล้วนะ”
แม้แต่ซูเฉินยังเริ่มกังวล
แต่เย่ชิงอวี่กลับส่ายหน้า
“นายท่านไม่มีทางทำเรื่องไร้เหตุผล”
“เขาต้องมีเหตุผลแน่นอน”
…
หนึ่งเค่อผ่านไป
หลินเย่จึงยกมือขึ้นช้า ๆ
ลมปราณไหลเวียนออกจากร่าง
จากนั้น
เปลวเพลิงสีเขียวมรกตก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเหนือฝ่ามือ
วูมมม!
ทั้งสนามเงียบลงทันที
เพลิงสีเขียวลุกไหวอย่างนุ่มนวล
แต่กลับแฝงพลังที่น่าสะพรึงกลัวเอาไว้
ดวงตาของประธานถานเบิกกว้าง
ผู้อาวุโสหลายคนถึงกับลุกขึ้นยืน
“เพลิงอะไรนั่น!”
“ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน!”
“หรือจะเป็นเพลิงวิญญาณโบราณ!”
ด้านบนอัฒจันทร์
ผู้ตรวจการจากเมืองหลวงเองก็มีประกายประหลาดในดวงตา
…
ภายในจิตสำนึกของหลินเย่
ความทรงจำของโอสถเซียนชิงมู่ปรากฏขึ้น
เพลิงนี้
