ะลอง
ทันทีที่ปรากฏตัว
สายตานับพันคู่ก็หันมามองพร้อมกัน
“นั่นคือหลินเย่!”
“เจ้าหอแห่งหอโอสถสวรรค์!”
“ได้ยินว่าเขาเป็นผู้สืบทอดของปรมาจารย์ลึกลับ”
“ข้าได้ยินว่าโอสถของเขาเหนือกว่าหอโอสถชิงหยุนเสียอีก”
เสียงพูดคุยดังขึ้นทุกสารทิศ
ผู้คนจำนวนมากเริ่มสนใจบุรุษหนุ่มผู้นี้
เพราะตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา
ชื่อของหลินเย่แทบไม่เคยหายไปจากข่าวลือในเมือง
ขณะเดียวกัน
อีกฟากหนึ่งของสนาม
กลุ่มคนในชุดคลุมสีทองกำลังเดินเข้ามา
บรรยากาศรอบด้านเงียบลงทันที
ผู้นำกลุ่มคือชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง
ใบหน้าเข้ม ดวงตาเฉียบคม
กลิ่นอายของผู้มีอำนาจแผ่ออกมาโดยไม่ต้องปิดบัง
ฟางจง
เจ้าหอแห่งหอโอสถชิงหยุน
ศัตรูอันดับหนึ่งของหลินเย่
เมื่อสายตาของทั้งสองประสานกัน
บรรยากาศโดยรอบพลันตึงเครียดขึ้นทันที
ฟางจงยิ้มเย็น
ก่อนเดินเข้ามา
“ข้านึกว่าเจ้าจะไม่กล้ามาเสียแล้ว”
ซูเฉินแค่นเสียง
แต่หลินเย่กลับตอบอย่างสงบ
“เหตุใดข้าต้องไม่กล้ามา”
“หรือเวทีนี้เป็นของเจ้า”
รอยยิ้มของฟางจงแข็งค้างเล็กน้อย
เสียงหัวเราะดังขึ้นจากผู้ชมบางส่วน
ทุกคนต่างรู้ดีว่า
หลินเย่กำลังตอกกลับอีกฝ่ายอย่างแยบยล
ฟางจงหรี่ตา
“หวังว่าอีกครู่เจ้าจะยังพูดได้เช่นนี้”
หลินเย่ตอบเ
