สายลมเย็นพัดผ่านเมืองชิงเหอในยามค่ำคืน
หลังเหตุการณ์โจมตีขบวนการค้าของพันธมิตร หอโอสถสวรรค์กลับไม่ได้อ่อนแอลงอย่างที่ฟางจงคาดหวัง
ตรงกันข้าม
ชื่อเสียงของหลินเย่กลับเพิ่มสูงขึ้นอีกขั้น
ผู้คนจำนวนมากเริ่มกล่าวขานว่า
เจ้าหอหนุ่มผู้นี้ให้ความสำคัญกับชีวิตของผู้ใต้บังคับบัญชายิ่งกว่าทรัพย์สิน
ภายในหอโอสถสวรรค์
หลัวเฟิงกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะไม้ขนาดใหญ่
เบื้องหน้าของเขามีแผนที่เมืองชิงเหอถูกกางออก
บนแผนที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์มากมาย
นี่คือผลงานของหอข่าวสารตลอดหลายวันที่ผ่านมา
แม้จะเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน
แต่เครือข่ายข่าวของพวกเขากลับขยายตัวอย่างรวดเร็ว
เด็กกำพร้า คนส่งของ คนงานแบกหาม พ่อค้าริมถนน
ล้วนกลายเป็นดวงตาและหูของหอโอสถสวรรค์
ทันใดนั้น
ประตูห้องถูกเปิดออก
หลินเย่เดินเข้ามาช้า ๆ
“เป็นอย่างไรบ้าง”
หลัวเฟิงรีบคารวะ
“นายท่าน”
“ข้าได้รับข่าวสำคัญ”
ดวงตาของหลินเย่เปล่งประกาย
“ว่ามา”
หลัวเฟิงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา
ก่อนคลี่วางบนโต๊ะ
“เมื่อคืน”
“คนของเราพบชายชุดดำกลุ่มหนึ่งลอบเข้าไปในคฤหาสน์ด้านหลังหอโอสถชิงหยุน”
“และหนึ่งในนั้นคือเงาโลหิต”
ทันทีที่ได้ยินชื่อดังกล่าว
สีหน้าของซูเฉินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พลันมืด
