ทั้งหมดในเมืองชิงเหอเข้าด้วยกัน
ก็คงไม่อาจรับมือชายชราคนนี้ได้
ดูเหมือนตัวตนของอีกฝ่ายจะไม่ธรรมดาอย่างที่คิด
โม่ชางเหอมองหลินเย่
ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เจ้าสนใจเป็นศิษย์ข้าหรือไม่”
ซูเฉินเบิกตากว้างทันที
ข้อเสนอเช่นนี้
หากแพร่ออกไปคงมีผู้คนนับไม่ถ้วนแย่งชิง
แต่น่าแปลกที่หลินเย่กลับนิ่งเฉย
หลังเงียบอยู่ครู่หนึ่ง
เขาจึงตอบ
“ข้าขอปฏิเสธ”
ทั้งร้านตกอยู่ในความเงียบ
ซูเฉินแทบคิดว่าตนฟังผิด
แม้แต่โม่ชางเหอเองก็อึ้งไปชั่วขณะ
“เจ้าปฏิเสธข้า?”
“ใช่”
“เหตุผล”
หลินเย่มองชายชราอย่างตรงไปตรงมา
“ข้าเคารพผู้อาวุโส”
“แต่ข้ามีเส้นทางของตัวเอง”
“วันหนึ่งข้าจะสร้างหอโอสถที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า”
“ข้าไม่ต้องการเดินตามเงาของผู้ใด”
คำพูดนั้นดังชัดเจนภายในร้าน
โม่ชางเหอมองหลินเย่อยู่นาน
ก่อนจะหัวเราะอีกครั้ง
ครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยความชื่นชม
“ดี!”
“ดีมาก!”
“ในที่สุดข้าก็พบคนที่น่าสนใจเสียที”
จากนั้นเขาจึงหยิบเหรียญสีทองดำออกมาวางบนโต๊ะ
บนเหรียญมีสัญลักษณ์เตาหลอมโบราณสลักอยู่
“รับสิ่งนี้ไว้”
“หากวันใดเจ้ามาถึงเมืองหลวง”
“จงนำมันมาหาข้า”
หลินเย่รับเหรียญมาอย่างระมัดระวัง
ระบบแจ้งเตือนทันที
【ได้รับ : เหรียญผู้อาวุโ
