แสงอรุณแรกของวันค่อย ๆ สาดส่องผ่านยอดไม้ในป่าหมอกดำ
หลังผ่านการต่อสู้อันดุเดือดเมื่อคืน
หลินเย่และซูเฉินจึงพักอยู่ภายในถ้ำร้างแห่งหนึ่ง
กลางถ้ำ
โอสถสีเขียวมรกตกำลังเปล่งประกายจาง ๆ
นั่นคือ
โอสถฟื้นฟูชีพจร
รางวัลจากระบบ
สิ่งล้ำค่าที่แม้หอโอสถใหญ่ในเมืองชิงเหอก็อาจไม่มีขาย
หลินเย่มองโอสถในมือด้วยสายตาเคร่งขรึม
แม้ระบบระบุว่าสามารถฟื้นฟูเส้นลมปราณได้
แต่เขาไม่อาจประมาท
ตันเถียนของเขาถูกผู้อาวุโสใหญ่ลงมือทำลายโดยตรง
ความเสียหายรุนแรงเกินกว่าคนทั่วไปจะรักษาได้
“นายท่าน”
ซูเฉินกล่าวขึ้นเบา ๆ
“ท่านจะใช้มันตอนนี้หรือ”
หลินเย่พยักหน้า
“ยิ่งช้ายิ่งเสียเวลา”
จากนั้นเขาจึงนั่งขัดสมาธิ
สูดลมหายใจลึก
ก่อนกลืนโอสถลงไป
วูม!
ทันทีที่โอสถเข้าสู่ร่าง
พลังอ่อนโยนสายหนึ่งก็แผ่กระจายไปทั่วเส้นลมปราณ
ความรู้สึกร้อนวาบเกิดขึ้นภายในตันเถียน
ราวกับมีพลังบางอย่างกำลังซ่อมแซมส่วนที่แตกสลาย
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม
เหงื่อจำนวนมากไหลออกจากร่างของหลินเย่
สีหน้าซีดขาวสลับแดงก่ำ
แต่เขายังคงกัดฟันทน
จนกระทั่ง
ปัง!
เสียงบางอย่างดังขึ้นจากภายในร่าง
หลินเย่พลันลืมตา
【ตรวจพบการฟื้นฟูเส้นลมปราณ】
【ความสมบูรณ์ของตันเถียน 10%】
【สามารถเริ่มฝ
