้าลักษณะนี้”
หลินเย่เงยหน้าทันที
“ที่ใด”
“ป่าหมอกดำ”
“อยู่ทางเหนือของเมือง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น
หลินเย่พลันยิ้มออกมา
ดูเหมือนโชคจะยังเข้าข้างเขา
ในช่วงบ่าย
หลังปิดร้านชั่วคราว
ทั้งสองจึงมุ่งหน้าออกจากเมือง
ระหว่างทาง
หลินเย่ได้สอบถามเรื่องราวของซูเฉินมากขึ้น
จึงทราบว่าเด็กหนุ่มสูญเสียบิดามารดาตั้งแต่เล็ก
ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก
ก่อนถูกพวกเจ้าหนี้ตามล่า
“ข้าไม่มีสิ่งใดตอบแทนนายท่าน”
ซูเฉินกล่าวเสียงเบา
“นับจากวันนี้”
“ชีวิตของข้าเป็นของท่าน”
หลินเย่ส่ายหน้า
“ข้าไม่ต้องการทาส”
“ข้าต้องการผู้ติดตาม”
“วันหนึ่งองค์กรของข้าจะยิ่งใหญ่กว่าที่เจ้าจินตนาการได้”
“หากเจ้าตั้งใจฝึกฝน”
“ย่อมมีโอกาสยืนอยู่บนจุดสูงสุดเช่นกัน”
ซูเฉินนิ่งอึ้ง
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่มีคนพูดกับเขาเช่นนี้
ไม่ใช่คำดูถูก
ไม่ใช่คำสั่ง
แต่เป็นความคาดหวัง
ภายในดวงตาของเด็กหนุ่ม
ประกายบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้น
เมื่อทั้งสองเดินทางมาถึงป่าหมอกดำ
พระอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้าแล้ว
หมอกสีเทาปกคลุมไปทั่วบริเวณ
บรรยากาศเงียบงันจนน่าขนลุก
“อยู่แถวนี้”
ซูเฉินชี้ไปข้างหน้า
ไม่นานนัก
ทั้งสองก็พบสมุนไพรที่ต้องการ
หญ้าหยกเขียว
จำนวนสามต้น
แต่ในจังหวะที่หลินเย่กำลังจะเก
