บทที่ 96 – สร้างเรื่องขาวดำ
แม้การสบถจะดูไม่สมฐานะ แต่สำหรับกู้เฉิงในตอนนี้ คำๆ นี้กลับสามารถอธิบายความรู้สึกของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หลังจากที่ทหารคนนั้นตะโกนคำว่าอ๋องสวรรค์ออกมา กู้เฉิงก็เดาได้แล้วว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นอย่างไร
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ระเบียบวินัยของทหารในเมืองจะหละหลวมขนาดนี้ เหมือนคนป่าเถื่อนในยุทธภพมากกว่าทหารชั้นยอดชายแดนของต้าเฉียน
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ทหารยามเฝ้าประตูจะมองเขาด้วยท่าทีแปลกๆ
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ในจวนแม่ทัพแห่งนี้ จะมีชาวยุทธภพนอกรีตหน้าตาแปลกประหลาดมากมายขนาดนี้
คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่ใช่แม่ทัพใหญ่กองทัพเป่ยเสวียน เป้ยเซ่าเจี๋ย แต่เป็น ‘ราชันย์สวรรค์คลุ้มคลั่งยุทธ์’ ฟางเจิ้นไห่ ผู้ก่อสงครามในแคว้นหนานอี๋นั่นเอง
และสถานการณ์จริงก็เป็นไปตามที่กู้เฉิงคาดเดาไว้ไม่ผิด ฟางเจิ้นไห่นั่งอยู่ที่นี่ แล้วเป้ยเซ่าเจี๋ยไปไหนก็ไม่ต้องคิดมากแล้ว
ก่อนหน้านี้ชุยจื่อเจี๋ยบอกเขาว่า เป้ยเซ่าเจี๋ยไม่รีบร้อนใช้ราชโองการยอมจำนน จริงๆ แล้วก็เพื่อจะลดทอนความฮึกเหิมของฟางเจิ้นไห่ก่อนยอมจำนน เพื่อไม่ให้เขาตั้งเงื่อนไขที่เกินควรมากเกินไปตอนยอมจำนน
เป้ยเซ่าเจี๋ยในฐานะแม่ทัพใหญ่ของกองทัพก็ต้องรักษาหน้าตา ราชสำนักส่งเขามาปราบกบฏ เขารู้สึกว่าไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยที่จะปราบกบฏได้ คิดจะยอมจำนนก็ช่างเถอะ
หากเขายังไม่ส่งทหารแม้แต่คนเดียว ก็เรียกร้องให้ยอมจำนนเลย เช่นนั้นราชสำนักส่งขุนนางพ