ได้ทั้งนั้น
แต่มีข้อแม้ว่า เจ้าต้องมีเงิน”
เงินกู้เฉิงย่อมมีอยู่แล้ว แถมยังมีไม่น้อยด้วย
หลังจากปล้นขบวนสินค้าของสำนักเต๋าเสวียนอู่ แม้เงินส่วนใหญ่ในขบวนสินค้าของพวกเขาจะถูกเปลี่ยนเป็นสินค้าไปแล้ว แต่ต้วนหยวนกงผู้ดูแลขบวนสินค้านี้กลับร่ำรวยมาก ทรัพย์สินส่วนตัวของเขามีมากกว่าสองหมื่นตำลึง ตั๋วเงินเหล่านี้ย่อมตกเป็นของกู้เฉิงไปโดยปริยาย
“ข้าอยากจะถามว่า แถวนี้จะหาเพลิงเสวียนอินได้จากที่ไหน ที่ดีที่สุดคือแบบที่ใช้ตั๋วเงินซื้อขายได้”
ชิวเอ้อร์เหนียงยังไม่ทันพูดอะไร หลินเสวี่ยหรันพลันตาวาวขึ้นมา “ท่านผู้ใหญ่กู้ไม่ต้องสืบแล้ว ในหน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองว่านหลินของข้ามีเพลิงเสวียนอินอยู่
ดินแดนเก้าแคว้นทางใต้มีภูเขาและป่าทึบมากมาย ถ้ำปีศาจและรังภูตมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง เพลิงเสวียนอินของหน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองว่านหลินของข้าล้วนเป็นของมีคุณภาพสูง
พอดีตอนนี้หน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองว่านหลินกำลังขาดคน ขอเพียงท่านผู้ใหญ่กู้ช่วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของวิเศษในคลังสมบัติให้ท่านเลือกได้ตามใจชอบ”
ชิวเอ้อร์เหนียงหรี่ตาลง “แม่หนู นี่ก็ไม่ถูกแล้วนะ มาแย่งลูกค้าต่อหน้าข้าเลยรึ คุณชายท่านนี้พูดถูกจริงๆ แม่หนูคนนี้ไม่ใจกว้างเลยนะ”
หลินเสวี่ยหรันเคยได้ยินชื่อของชิวเอ้อร์เหนียงแห่งโรงเตี๊ยมไร้นามคนนี้ แม้จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีที่มาอย่างไร แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ตัวละครที่รับมือง่ายๆ
นางจึงได้แต่หยิบตั๋วเงินปึกหนึ่งมอบให้ช
