หวาดกลัวเพราะมีคนตายคนหนึ่ง
และนักรบที่มาจากดินแดนที่วุ่นวายทางใต้ นิสัยก็จะดุร้ายกว่าผู้ฝึกตนอิสระนอกรีตในดินแดนจงหยวน
“บุกพร้อมกัน”
ในชั่วพริบตาคนกว่าสิบคนก็พุ่งเข้ามาพร้อมกัน วิชาลับต่างๆนานาส่องประกายอยู่ในร้านเหล้าเล็กๆแห่งนี้
‘คุณชายบุปผาโปรย’ มู่หรงชี่ความเร็วเร็วที่สุด เขาโบกมือทั้งสองข้าง อาวุธลับที่ประณีตงดงามราวกับเทพธิดาโปรยบุปผา พุ่งเข้าหากู้เฉิงจากทุกมุม
ฉายาคุณชายบุปผาโปรยของเขาไม่ได้หมายถึงอาวุธลับของเขา แต่หมายถึงฝีมือการใช้อาวุธลับของเขา
ปราณแท้จริงบนกระบี่ห้วงโลหิตของกู้เฉิงระเบิดออกถึงขีดสุด เปลวเพลิงยมโลกอินทรีย์ยาวสามฉื่อลุกโชนอย่างรุนแรง กวาดไปข้างหน้า อาวุธลับใดๆก็กลายเป็นเศษเหล็กในเปลวเพลิงยมโลกอินทรีย์นั้น
แต่ในขณะนั้นเอง เด็กคนหนึ่ง จะพูดให้ถูกคือน่าจะเป็นคนแคระตัวเล็กคนหนึ่งกลับไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่อ้อมมาอยู่ข้างหลังกู้เฉิง ในมือถือหนามแหลมสองอันแทงมาที่หลังกู้เฉิง
กู้เฉิงยกมือขึ้น ใช้วิชาเคลื่อนย้ายห้าภูตออกมา เสียงหัวเราะแหลมเล็กของภูตน้อยดังขึ้น ในวินาทีถัดมาก็ปรากฏตัวขึ้นบนหัวของคนแคระคนนั้นแล้ว
ฉากที่กู้เฉิงใช้วิชาเคลื่อนย้ายห้าภูตสังหารขอทานชราในพริบตานั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไป พวกเขาทุกคนต่างก็ระวังตัวอยู่แล้ว
ร่างของคนแคระคนนั้นขยับ กลับหายเข้าไปในดิน
ไม่ใช่การขุดหลุม แต่เป็นวิชาธาตุดินในวิชาห้าธาตุของลัทธิเต๋าโดยตรง ไม่น่าแปลกใจที่กู้เฉิงไม่รู้สึกต
