เคยเลือนรางของเสี่ยวอี่ค่อยๆแข็งตัวขึ้น ไอเย็นแผ่ซ่านออกมา พลังของเขาก็แข็งแกร่งกว่าภูตวัดห้าอวัยวะอยู่บ้างแล้ว แม้กระทั่งใกล้เคียงกับระดับบำรุงวิญญาณเดิมของเขา
ดูเหมือนว่านี่คือขีดจำกัดของพื้นที่หยกดำแล้ว
กู้เฉิงคิดในใจ แล้วก็แยกเสี่ยวอี่ออกจากพื้นที่หยกดำ
ก่อนหน้านี้กู้เฉิงเรียกภูตออกมาจะใช้พลังของกู้เฉิงเอง แต่ครั้งนี้ที่แยกเสี่ยวอี่ออกมา กลับใช้พลังในพื้นที่หยกดำ
แต่ในพื้นที่หยกดำราวกับถูกใครกัดไปคำหนึ่ง แม้จะยังคงมืดสนิท แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเล็กลงไปรอบหนึ่ง
“รู้สึกอย่างไรบ้าง”
มองดูเสี่ยวอี่ในสภาพวิญญาณ กู้เฉิงถาม
เสี่ยวอี่มองดูร่างที่เลือนรางของตนเอง ก็รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ตอนนี้ข้าแม้จะปรากฏตัวอยู่ภายนอก แต่กลับมีความเชื่อมโยงที่แน่นแฟ้นกับพื้นที่แห่งนั้น ราวกับไม่ว่าข้าจะอยู่ที่ไหน ขอเพียงพี่กู้คิดในใจ ก็จะสามารถติดต่อข้าได้ แม้กระทั่งนำข้ากลับเข้าไปในพื้นที่ได้
ในขณะเดียวกันข้าก็สามารถนำของบางอย่างกลับเข้าไปในพื้นที่แห่งนี้ได้ แต่จำกัดเฉพาะสิ่งที่อยู่ธาตุเดียวกับข้า น่าจะหมายถึงภูต”
กู้เฉิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ประโยชน์ที่เสี่ยวอี่พูดถึงนี้หากใช้ให้ดี แม้กระทั่งยังมีประโยชน์มากกว่าการที่เขาเรียกภูตออกมาจากพื้นที่หยกดำโดยตรงเสียอีก
หากมีผู้ฝึกตนภูตที่มีสติปัญญาอย่างเสี่ยวอี่และนักพรตห้าอวัยวะมากขึ้น ควบคุมดินแดนภูตแห่งหนึ่งได้ ตัวเองก็สามารถใช้พื้
