ภายในสุสานใต้ดินที่มืดมิดอบอวลไปด้วยไอเย็น ศพจำนวนมากถูกจัดวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบหากจะพูดให้ถูก นั่นไม่ใช่ศพ เพราะยังมีเสียงหัวใจเต้นแผ่วเบาอยู่ แต่ทุกคนกลับมีใบหน้าซีดขาว บางคนเนื้อตัวเริ่มเน่าเปื่อย บางคนถึงกับเป็นเพียงซากแห้ง แต่บนร่างของพวกเขากลับยังมีกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตอยู่จางๆ ช่างเป็นภาพที่น่าประหลาดชิวเหลียนตงถือขวดน ้าเต้าเล็กๆ ค่อยๆง้างปากของ ‘ซากศพมีชีวิต’ เหล่านั้นทีละคน แล้วโยนยาเม็ดเข้าไปหนึ่งเม็ด ท่าทางคล่องแคล่วอย่างยิ่ง ราวกับว่าทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้วในส่วนที่ลึกที่สุดของสุสานใต้ดินยังมีซากศพมีชีวิตอีกสองร่างร่างหนึ่งยังหนุ่ม อายุเพียงยี่สิบต้นๆ ร่างกายไม่มีร่องรอยเสียหายแม้แต่น้อย ราวกับกำลังหลับใหลส่วนอีกร่างหนึ่งกลับน่าสยดสยองอย่างยิ่ง มันสวมชุดนักพรตทั่วทั้งร่างเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก ผิวหนังที่เผยออกมาดูเหมือนจะถูกทาด้วยน ้ามันบางอย่าง ทำให้ดูมันเยิ้มและลื่นสิ่งที่สำคัญที่สุดคือใบหน้าของเขา ซึ่งถูกฉีกขาดไปครึ่งหนึ่งเผยให้เห็นเศษเนื้อและกระดูกที่น่าสยดสยอง แต่กลับยังคงมีร่องรอยของชีวิตอยู่
เมื่อยืนอยู่หน้าร่างทั้งสองนี้ ชิวเหลียนตงหยิบขวดยาออกมา เทเม็ดยาสีแดงชาดสองเม็ดออกมาป้อนใส่ปากของร่างทั้งสองในขณะที่เขาหันหลังกลับ ดวงตาข้างหนึ่งบนร่างที่ใบหน้าถูกฉีกขาดไปครึ่งหนึ่งกลับกระพริบขึ้นมา เผยให้เห็นลูกตาสีเหลืองขุ่นหลังจากปลดกลไกทีละชั้น เมื่อชิวเ
