บาะแสใดๆเลยคนเป็นๆคนหนึ่งจะไม่หายตัวไปในที่ปิดตายอย่างไร้ร่องรอย การหายตัวลงดินเป็นไปไม่ได้ การเหาะขึ้นฟ้าก็ไม่มีใครเห็น เรื่องแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาอย่างพวกเราจะแก้ไขได้แล้ว ข้าจึงได้แนะนำให้ท่านเจ้าเมืองมาหาทุกท่าน”ชุยจื่อเจี๋ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นพวกเราก็ควรจะไปดูที่โรงเตี๊ยมที่คนหายไปคนอื่นๆก็แยกย้ายกันไป ใครอยากจะตรวจสอบทิศทางไหนก็ไปตรวจสอบ ใครไม่มีก็ไปที่โรงเตี๊ยมกับข้า”คนส่วนใหญ่ไปที่โรงเตี๊ยม แต่กู้เฉิงไม่ได้ไปเมื่อมีชุยจื่อเจี๋ยเป็นผู้นำ สิ่งที่เขามองเห็น อีกฝ่ายก็ย่อมมองเห็นสิ่งที่เขามองไม่เห็น ชุยจื่อเจี๋ยผู้มีประสบการณ์โชกโชนก็น่าจะมองเห็นดังนั้นเขาไปก็ไม่มีประโยชน์ กู้เฉิงจึงอยู่ที่จวนเจ้าเมือง เดินไปข้างๆโจวจงหนานแล้วกล่าว “หัวหน้ามือปราบโจว เรามาคุยกันละเอียดๆหน่อยดีไหม”
ก่อนหน้านี้คนของหน่วยพิทักษ์ราตรีค่อนข้างดูถูกโจวจงหนานหัวหน้ามือปราบเมืองเหอหยางผู้นี้พวกเขาเป็นผู้ฝึกตน ส่วนโจวจงหนานเป็นเพียงนักสู้ที่รู้เพลงหมัดมวยอยู่บ้าง โดยพื้นฐานแล้วทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันดังนั้นหลังจากฟังโจวจงหนานรายงานสถานการณ์จบ ก็ไม่มีใครสนใจเขาอีกแต่กู้เฉิงกลับรู้สึกว่า ในบางด้าน โจวจงหนานนั้นแข็งแกร่งกว่าหน่วยพิทักษ์ราตรีเสียอีกหน่วยพิทักษ์ราตรีเชี่ยวชาญในการปราบปรามภูตผีปีศาจ ไม่ใช่การสืบสวนคดีอาชญากรรม ถ้าเป็นฝีมือของอดีตก็ยังดีหน่อยหากเรื่องนี้ยังมีเบ
