บ กู้เฉิงก็เล่าเรื่องคดีภูตอดอยากในอำเภอหลัวให้โจวจงหนานฟังหลังจากฟังจบ โจวจงหนานก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “แม้ว่าก่อนหน้านี้ข้าจะไม่เคยคิดไปในทางนั้น แต่ข้าก็เคยสงสัยว่า อาจจะมีโจรหรือแก๊งค้ามนุษย์ลักพาตัวคนเป็นจำนวนมาก ดังนั้นข้าจึงได้ส่งคนไปตรวจสอบจำนวนคนที่หายตัวไปในช่วงนี้”“ผลเป็นอย่างไร”โจวจงหนานยิ้มขมขื่น “ไม่มีอะไรคืบหน้า เมืองเหอหยางซึ่งเป็นเมืองใหญ่ที่มีประชากรหลายแสนคนรวมถึงอำเภอรอบๆ แทบจะมีคนหายตัวไปทุกวันไม่พบเบาะแสของคุณชาย แต่กลับคลี่คลายคดีฆาตกรรมและลักพาตัวได้หลายคดีเราเคยเปรียบเทียบดูว่าในบรรดาคนที่หายตัวไป มีความเกี่ยวข้องอะไรกับคุณชายหรือไม่ แต่ก็ไม่พบความคล้ายคลึงใดๆเลย”
กู้เฉิงยิ้มเบาๆ “เวลานี้แหละที่หน่วยพิทักษ์ราตรีของข้าต้องออกโรง รบกวนหัวหน้ามือปราบโจวหารายละเอียดของคนเหล่านี้มาให้หมด อย่าพลาดแม้แต่รายละเอียดเดียว อ้อ รวมถึงของคุณชายเสิ่นด้วย”หลังจากที่โจวจงหนานหาข้อมูลทั้งหมดมาให้ กู้เฉิงก็โยนให้เสี่ยวอี่โดยตรงแล้วกล่าว “เสี่ยวอี่ ตรวจสอบดูว่าในข้อมูลของคนเหล่านี้มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับพลังของผู้ฝึกตนบ้างหรือไม่ รวมถึงฮวงจุ้ยที่อยู่อาศัยของพวกเขาด้วย”ไม่ใช่ว่ากู้เฉิงอยากจะปัดความรับผิดชอบ แม้ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนเหมือนกัน แต่ให้กู้เฉิงไปฆ่าคนน่ะได้ แต่เรื่องการศึกษาค้นคว้าสิ่งเหล่านี้ คงต้องให้เสี่ยวอี่ที่มาจากลัทธิเต๋าโดยตรงทำถึงจะถนัดกว่าระหว่างนั้น ช
