สียแรงไปไล่ตาม”พูดจบ กู้เฉิงก็เดินขึ้นเขาไปโดยตรง มาถึงห้องขังบนภูเขาหลังของสำนักเต๋าเสวียนที่นี่ถือเป็นสถานที่ที่สูงที่สุดของสำนักเต๋าเสวียน ดังนั้นจึงไม่ถูกควันพิษและหมอกพิษกระทบกระเทือนตู้จื่อหยางในตอนนี้ถูกขังอยู่ในห้องขังตัวสั่นงันงก
เสียงฆ่าฟันที่เชิงเขาเขาได้ยินทั้งหมด แต่ในห้องขังเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และไม่รู้ว่าจะหนีออกไปได้อย่างไร‘แคร๊ง’กุญแจห้องขังถูกคนฟันขาด ประตูถูกคนดึงเปิดออกกู้เฉิงมองดูคนที่หดตัวอยู่ในมุม พูดเสียงหนัก “เจ้าคือตู้จื่อหยางรึ”ตู้จื่อหยางตัวสั่นอย่างแรง พยักหน้า เพิ่งจะอยากจะพูดอะไรบางอย่าง กู้เฉิงก็คว้าหัวของเขาแล้วกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรง‘ปัง’ เลือดก็ไหลออกมาทันที ตู้จื่อหยางก็ถูกกระแทกจนสลบไปโดยตรงถือตู้จื่อหยางไว้ กู้เฉิงก็เดินลงจากสำนักเต๋าเสวียน พูดเสียงหนัก“ริบทรัพย์สำนักเต๋าเสวียนทั้งสำนัก ยาเม็ดระดับต ่าบางอย่างพวกท่านก็เก็บไว้เอง ของอย่างอื่นก็รวบรวมไว้ทั้งหมด แบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งหก ส่วนหนึ่งสี่”จ้าวซิงหมิงมองกู้เฉิงอย่างสงสัยเล็กน้อยการกวาดล้างสำนักริบทรัพย์สินแบบนี้เขาย่อมเข้าใจ แต่กู้เฉิงจะแบ่งของออกเป็นสองส่วนทำไม ศึกครั้งนี้ฝีมือที่กู้เฉิงแสดงออกมาทุกคนก็เห็นกันอยู่ ต่อให้เขาจะเก็บไว้ทั้งหมด คนอื่นๆ ก็พูดอะไรไม่ได้
กู้เฉิงพูดเรียบๆ “นอกจากยาเม็ดบางอย่างแล้ว ของของสำนักเต๋าเสวียนข้าไม่เอาทั้งหมด สองส่วนนี้ก็ไม่ได้เก็บไว้ให้ตน
