บราณพร้อมกับแผ่นศิลาจารึกแผ่นนั้นยังมีภาพวาดฝาผนังบางส่วนด้วย แต่พ่อค้าเหลียวตงเหล่านั้นอยากจะขูดรีดเขา ดังนั้นภาพวาดฝาผนังเขาจึงไม่ได้ซื้อข้าให้หน่วยพิทักษ์ราตรีในท้องที่สกัดขบวนสินค้านั้นไว้ พบภาพวาดฝาผนังเหล่านั้นแล้วก็คัดลอกลงมา เนื้อหาในนั้น น่าตกใจอย่างยิ่ง”
ทุกคนหยิบภาพคัดลอกนั้นออกมาดู บนภาพวาดฝาผนังเป็นเรื่องราวที่บันทึกไว้โดยชนเผ่าโบราณในเหลียวตงสมัยโบราณยุคนั้นห่างจากปัจจุบันไปกี่หมื่นปีก็บอกไม่ถูกแล้วอาจจะเป็นหนึ่งหมื่น หรืออาจจะเป็นสองหมื่นเพราะความแตกต่างในยุคนั้นค่อนข้างใหญ่ พื้นที่ภาคกลางได้พัฒนาราชวงศ์ ตระกูลใหญ่ หรือแม้แต่รูปแบบเริ่มต้นของสำนักขึ้นมาแล้ว แต่ในดินแดนสี่ทิศที่ห่างไกล กลับยังคงรักษารูปแบบของชนเผ่าที่เก่าแก่มากไว้ชนเผ่าโบราณบนภาพวาดฝาผนังนี้ก็เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนในยุคนั้น ไม่มีตัวอักษร ผูกเชือกจดบันทึก ความเข้าใจในโลกนี้มีอยู่อย่างคลุมเครืออย่างยิ่ง แม้แต่ยังมีประเพณีที่ล้าหลังอย่างการฝังคนทั้งเป็นและการสังเวยเลือดด้วยชนเผ่านี้มีธรรมเนียมอย่างหนึ่ง พวกเขาเชื่อว่าหลังจากคนตายวิญญาณจะยังคงอยู่บนผิวหนัง ขอเพียงผิวหนังไม่เน่าเปื่อยวิญญาณก็จะไม่ตายดังนั้นหลังจากที่ผู้นำเผ่ารุ่นแรกตายไป หนังของเขาก็ถูกถลกออกมา วางไว้บนแผ่นศิลาจารึกเพื่อบูชาทุกครั้งที่ชนเผ่าออกไปรบกับภายนอกฆ่าคนแล้ว ก็จะนำศัตรูที่จับมาได้ถลกหนัง ใช้เลือดรดรดหนังของบรรพบุรุษ
เมื่อเวลาผ่านไปน
