ว้ในอวัยวะ กู้เฉิงเคยเห็นนักพรตเฮยสือคนนี้ลงมือดูเหมือนอีกฝ่ายจะเชี่ยวชาญวิชาลับที่เหมือนกับเงา สามารถทำให้เงาชนิดนี้กลายเป็นของจริงได้แต่ตอนนี้นักพรตเฮยสือยืนอยู่กลางโถงใหญ่กลับไม่ขยับเขยื้อนเลย ทำให้คนอื่นๆ ตกใจ นักพรตคนนี้กำลังเล่นอะไรอยู่แต่ชั่วพริบตาต่อมา นักพรตเฮยสือก็ลืมตาขึ้นทันที ในดวงตาทั้งสองข้างกลับมีแต่ความมืดมิดที่เคลื่อนไหวอยู่ในขณะเดียวกัน ที่ใต้เท้าของกู้เฉิงไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่มีเงามากมายวนเวียนอยู่ กลายเป็นมือผีนับไม่ถ้วน ฉุดรั้งแขนขาทั้งสี่ของ
เขาฉีกกระชาก พลังมหาศาลถาโถมเข้ามา ราวกับจะฉีกร่างเขาเป็นห้าส่วน“ที่แท้ก็เป็นวิชาหลอมภูตนี่เอง”มุมปากของกู้เฉิงปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา รวบรวมสมาธิ พลังปราณทั่วร่างระเบิดออก ต่อต้านแรงดึงนั้นอย่างสุดกำลังในขณะเดียวกัน ไอเย็นห้าสายก็ลอยออกมา พุ่งตรงไปยังนักพรตเฮยสือวิชาที่นักพรตเฮยสือฝึกฝนย่อมเป็นวิชาหลอมภูตเช่นกัน แต่เขาไม่คิดเลยว่า กู้เฉิงที่เมื่อครู่เพิ่งจะทำลายหุ่นโลหิตอสูรได้ด้วยกระบี่เดียว จะฝึกวิชาลับสายมารอย่างการหลอมภูตด้วยเขาเร่งรีบประสานอินด้วยสองมือ เงาดำนับไม่ถ้วนแยกตัวออกมา ขวางกั้นอยู่เบื้องหน้าอย่างหนาแน่น สกัดกั้นภูตที่เลี้ยงไว้ในอวัยวะไว้แต่เมื่อเขาขยับเช่นนี้ แรงดึงที่กู้เฉิงได้รับก็ลดลงทันทีกู้เฉิงระเบิดพลังปราณทั่วร่าง กระบี่ห้วงโลหิตในมือชักออกจากฝักแล้วทันใดนั้น ต่งขุยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สีหน้าเคร่
