าล้วนเป็นคนเก่าแก่ที่ติดตามจี้ไห่หยามาตั้งแต่ก่อตั้งสมาคมฉางเล่อ ภักดีต่อเขาอย่างยิ่งดังนั้นขอเพียงเป็นพินัยกรรมที่จี้ไห่หยาทิ้งไว้จริงๆ พวกเขาย่อมต้องปฏิบัติตามอย่างแน่นอน“หากท่านผู้อาวุโสไม่เชื่อ สามารถไปหาที่ด้านบนห้องหนังสือของบิดาได้ ทุกคนไปด้วยกัน ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครปลอมแปลง”จี้หลินถังมีท่าทีมั่นใจ แต่ตอนนี้เขามองไปที่จี้หลินเฟิงกลับรู้สึกแปลกๆบนใบหน้าของจี้หลินเฟิงไม่มีความตื่นตระหนก ไม่มีความโกรธยิ่งไม่มีความดีใจเขากลับมีท่าทีเฉยเมย ราวกับว่าสิ้นหวังแล้วทันใดนั้นผู้อาวุโสหลายคนก็พากันไปนำพินัยกรรมของจี้ไห่หยาที่อยู่บนคานบ้านออกมา ในนั้นเขียนไว้จริงๆ ว่าตนเองใกล้จะตายแล้ว ดังนั้นจึงได้มอบตำแหน่งให้จี้หลินถัง
ผู้อาวุโสหลายคนสบตากัน ครู่หนึ่งก็มีคนพูดขึ้น “เป็นลายมือของหัวหน้าสมาคมจริงๆ แม้แต่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของน ้าเสียงและตัวอักษรก็เหมือนกันทุกอย่าง”เพียงแต่พวกเขายังรู้สึกสงสัยอยู่บ้างท่านหัวหน้าเก่าแม้จะรักจี้หลินถังเป็นพิเศษก็จริง แต่เขาก็ไม่ได้เกลียดจี้หลินเฟิงนี่นา แม้แต่งานบางส่วนในสมาคมก็เป็นเขาที่มอบให้จี้หลินเฟิงทำ ทำไมในพินัยกรรมถึงไม่ได้เอ่ยถึงลูกชายคนโตคนนี้เลยแม้แต่คำเดียวทันใดนั้นต่งขุยก็หัวเราะเสียงดัง “พอดีวันนี้ทุกคนอยู่ที่นี่ นายน้อยรองก็จัดพิธีรับตำแหน่งไปเลย จะได้ไม่ต้องให้พวกเรามาอีกรอบ”ในขณะที่จี้หลินถังกำลังจะตอบตกลงด้วยความดีใจ กู้เฉิงกลับใช้ฝ
