กู้เฉิงเห็นนักพรตห้าอวัยวะครั้งแรกก็คิดจะฆ่าแล้วแม้จะบอกว่าตัวการคือน้าสะใภ้รองของเขา นักพรตห้าอวัยวะเป็นเพียงมีดที่ใช้ฆ่าคน แต่ก็สมควรตายเช่นกันดังนั้นเมื่อครู่กู้เฉิงจึงคิดอยู่ตลอดเวลาว่า ควรจะฆ่าคนที่ไหนดีจะต้องรอให้เรื่องของสมาคมฉางเล่อแก้ไขเสร็จก่อนแล้วค่อยฆ่า หรือว่าก่อนฆ่าจะสอบสวนก่อนดีคิดไปมากมาย สุดท้ายกู้เฉิงก็พลันนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองไม่ใช่ ‘กู้เฉิง’ คนเดิมในจวนจงหย่งโหวแล้วในแง่ของสถานะ เขาเป็นถึงรักษาการผู้ตรวจการณ์ราตรีของหน่วยพิทักษ์ราตรี เขาเป็นทหาร นักพรตสายมารอย่างนักพรตห้าอวัยวะคือโจรในแง่ของฝีมือ ผู้ฝึกตนระดับแปดตอนปลายหรือระดับเจ็ดตอนต้นธรรมดาๆ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาโดยสิ้นเชิงโดยเฉพาะการรับมือกับนักพรตสายมารที่ไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิดอย่างนักพรตห้าอวัยวะ ในระยะหนึ่งจั้ง กู้เฉิงฆ่าเขาเหมือนหยิบของในถุงดังนั้นคิดจะฆ่าก็ฆ่าเลย จะไปกังวลอะไรมากมายทำไม
ตอนนี้ในพื้นที่หยกดำ ภูตน้อยห้าตัวล้อมกันเป็นวงกลม ตรงกลางยังมีวิญญาณที่สายตาเลื่อนลอย อ่อนแออย่างยิ่ง ที่แท้ก็คือร่างของนักพรตห้าอวัยวะกู้เฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อยความสามารถในการช่วยเหลือของภูตหัวใจแข็งแกร่งมากดังนั้นกู้เฉิงจึงอยากจะดูว่า หากรวบรวมภูตทั้งห้าได้ครบแล้วจะเป็นอย่างไรแต่ไม่คิดว่าหลังจากที่นักพรตห้าอวัยวะตายแล้ว จะสามารถกลายเป็นวิญญาณได้ด้วย หรือว่าเพราะเขาเป็นครึ่งคนครึ่งผี ดังนั้นพื้นที่หยกดำจึงถือว่าเป็นภู
