ท่านต่อไปคงจะต้องระวังตัวไว้ให้ดีแล้วเช่น ข้าหน่วยพิทักษ์ราตรีต่อไปอาจจะไปตรวจสอบที่สำนักเต๋าเสวียนของท่านบ่อยๆ ว่ามีนักพรตนอกรีตที่ถูกหมายหัวซ่อนตัวอยู่หรือไม่และได้ยินว่าสำนักกระบี่ชิงซานของท่านยังมีขบวนสินค้าด้วยรึเช่นนั้นผู้อาวุโสต่งคงจะต้องระวังแล้ว ไม่แน่ว่าต่อไปขบวนสินค้าของสำนักกระบี่ชิงซานของท่านอยากจะออกจากเมืองเหอหยาง ออกไปได้ แต่กลับเข้ามาไม่ได้”
คำพูดที่แฝงไปด้วยการคุกคามของกู้เฉิงทำให้สีหน้าของคนทั้งสองดูน่าเกลียดอย่างยิ่ง“ไร้ยางอาย เลวทราม”จงหลินลุกขึ้นยืนตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “หน่วยพิทักษ์ราตรีทำงานกันแบบนี้รึ นี่มันต่างอะไรกับโจรป่า”กู้เฉิงเงยหน้าขึ้น มองจงหลินอย่างไม่ใส่ใจ เยาะเย้ย “ผู้อาวุโสจงโปรดระวังคำพูดของท่านด้วย ระวังข้าจะฟ้องท่านข้อหาหมิ่นประมาทหน่วยพิทักษ์ราตรีเป็นสิ่งที่ท่านจะหมิ่นประมาทได้ตามใจชอบรึเป็นสิ่งที่ท่านมีสิทธิ์จะหมิ่นประมาทรึท่านผู้บัญชาการใหญ่ให้หน้าพวกท่าน นั่นเป็นเพราะหน่วยพิทักษ์ราตรีก็ต้องการหน้าตาเรื่องบนโต๊ะพวกท่านอยากจะเล่น ข้าก็จะเล่นกับท่านเรื่องบนโต๊ะเล่นไม่ไหว อยากจะเล่นใต้โต๊ะ ข้าก็จะเล่นกับพวกท่านกฎเป็นพวกท่านที่ทำลายก่อน ก็อย่ามาโทษข้าว่าไม่เกรงใจข้าหน่วยพิทักษ์ราตรีก็ไม่อยากจะเอาเปรียบคนอื่น แต่ก็จะไม่ให้คนอื่นมาเอาเปรียบเราเช่นกัน”จงหลินและต่งขุยสบตากัน ฉากแบบนี้ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อน
หน่วยพิทักษ์ราตรีไปหาคนแบบนี้ม
