บางคำพูดหลอกคนไม่ได้ แต่หลอกภูตได้เมื่อได้ยินกู้เฉิงพูดเช่นนั้น ไอสังหารรอบกายของภูตหญิงในชุดแดงก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น จนในที่สุดก็พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า แต่เป้าหมายกลับไม่ใช่กู้เฉิงแล้ว“หลี่หรูกงทำเช่นนั้นจริงๆ รึ”กู้เฉิงพยักหน้าอย่างจริงจัง “จริงแท้แน่นอน ข้าน้อยขอสาบานหากข้าหลอกลวงท่านหญิง ขอให้ข้าถูกรถชนตาย”“หลี่หรูกง”ภูตหญิงในชุดแดงคำรามก้องฟ้า ไอแค้นและไอสังหารอันหนาแน่นนั้นทำให้คนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น“หลังจากออกไปแล้ว จงแก้ไขบันทึกอำเภอกลับดังเดิม ทำให้เรื่องที่เจ้าคนชั่วนั่นทำแพร่กระจายไปทั่วหล้ามิฉะนั้นต่อให้เจ้าหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียวก็ไร้ประโยชน์ ค่ายกลของจวนแม่ทัพกักขังข้าไว้ไม่ได้ ค่ายกลของภูเขาแม่ทัพก็เช่นกัน”เมื่อได้ยินภูตหญิงในชุดแดงพูดเช่นนั้น กู้เฉิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก พยักหน้าซ ้าๆด่านนี้ถือว่าผ่านไปได้แล้ว
แต่เมื่อฟังสรรพสิ่งที่ภูตหญิงในชุดแดงพูด ภูเขาแม่ทัพแห่งนี้รวมถึงจวนแม่ทัพในปัจจุบันน่าจะมีค่ายกลอยู่ แล้วใครกันที่ทำลายค่ายกลนี้แต่ตอนนี้กู้เฉิงไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้แล้ว เขาโบกมือแล้วพาคนของหน่วยพิทักษ์ราตรีจะจากไปพ่อบ้านภูตชี้ไปที่ประตูหลังแล้วพูดเรียบๆ “นายหญิงเมตตาให้พวกเจ้าจากไป ไปทางประตูหลังเถอะ ประตูหน้าตอนกลางคืนออกไปไม่ได้หรอก”“ขอบคุณ”กู้เฉิงและคนอื่นๆ จากไปทางประตูหลัง เหล่านักพรตนอกรีตก็เดินตามคนของหน่วยพิทักษ์ราตรีไปด้วยกู้เฉิงเหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่
