เพิ่มการรับรู้ของตนเอง และสามารถเปิดตาหยินหยาง มองเห็นภูตผีได้“สลาย”เสี่ยวอี่ตะโกนเสียงเบา ยันต์สลายไปในอากาศ ไหนเลยจะมีอาหารเลิศรสอยู่ตรงหน้านั่นมันคือหนอนแมลงวันกองโตปะปนอยู่กับเนื้อเน่าเปื่อย แม้แต่เศษกระดูกและนิ้วที่ขาดก็ยังมองเห็นในจานอื่นๆ ยังมีซากปลวก แมลงสาบ กบ คางคกต่างๆ นานา ดูแล้วน่าขยะแขยงอย่างยิ่งนักพรตนอกรีตหลายคนก็เห็นความเปลี่ยนแปลงทางฝั่งของกู้เฉิง ใบหน้าพลันตกตะลึง จากนั้นก็เริ่มอาเจียนอย่างหนัก แทบจะอาเจียนออกมาเป็นน ้าดีทันใดนั้น พ่อบ้านภูตก็ประกาศเสียงดัง “นายหญิงเสด็จ”เสียงดนตรีประหลาดดังขึ้น เย็นยะเยือกและมืดมน ราวกับเสียงกระซิบของวิญญาณเร่ร่อน
“กราบจันทราเศร้าใจผมขาว วอนขอสามพันพรรษาเทพไม่เมตตา พุทธไม่ปรานี ไฉนเลยต้องฝังร่างงามโลหิตย้อมผมขาว คงอยู่ใต้จันทรานิรันดร์เส้นไหมผูกมัดท่าน ข้าขอถาม ท่านยอมไปสู่แม่น ้าลืมเลือนกับข้าหรือไม่”ร่างหนึ่งในชุดสีแดงค่อยๆ เดินเข้ามาจากด้านนอก ผมยาวสลวยบดบังใบหน้า แต่ชุดสีแดงที่แนบเนื้อกลับเผยให้เห็นเรือนร่างที่โค้งเว้าเย้ายวนอย่างยิ่งแต่ในตอนนี้ หัวใจของกู้เฉิงกลับดิ่งวูบในพื้นที่หยกดำ ภูตหัวใจหดตัวเป็นก้อนสั่นเทาอย่างหวาดกลัวถึงกับเริ่มร้องโหยหวน นั่นคืออาการที่มันหวาดกลัวถึงขีดสุดภูตหญิงในชุดแดงตนนี้คงจะแข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ นี่คือภูตร้ายหรือภูตอสูรกันแน่ศีรษะของพ่อบ้านภูตบิดกลับมาเป็นด้านของคนปกติแล้วยิ้มก
