อย“ทุกท่านมาถึงเสียที พวกท่านถ้ายังไม่มา อำเภอตงหลินนี้คงจะอยู่ไม่ได้แล้ว”กู้เฉิงกล่าว “ท่านจางอย่าเพิ่งตื่นเต้นไป ตอนนี้สถานการณ์ของอำเภอตงหลินไม่ค่อยจะดีนักรึ”จางหมิงหยุ่นยิ้มอย่างขมขื่น “ดีรึ เรื่องถ้ายังไม่คลี่คลาย เกรงว่าชาวบ้านในอำเภอตงหลินจะต้องอพยพย้ายบ้านกันหมดแล้วทุกคืนเสียงดนตรีขบวนขันหมากและขบวนแห่ศพดังขึ้นเรื่อยๆราวกับดังอยู่ในหัวของทุกคน อุดหูก็ไม่ได้ผลอีกอย่างก่อนและหลังมีคนหายตัวไปสิบกว่าคน ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่เห็นคน ตายไปก็ไม่เห็นศพ
อำเภอตงหลินซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ เช่นนี้ หลายปีก็ไม่เคยมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้น ตอนนี้กลับมีคนหายตัวไปมากขนาดนี้ ก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวกันไปหมดแล้ว”“ท่านจางวางใจเถอะ ในเมื่อข้ามาแล้ว ย่อมต้องให้คำตอบแก่ท่านอย่างแน่นอน”พูดจบ กู้เฉิงก็หันไปมองเสี่ยวอี่ “เสี่ยวอี่ ใช้ยันต์หยกมังกรทะยานดูว่ามีไอเย็นหลงเหลืออยู่หรือไม่”เสี่ยวอี่พยักหน้า รีบหยิบยันต์หยกมังกรทะยานออกมาจุดไฟในชั่วพริบตา ยันต์ก็พุ่งไปยังทิศทางหนึ่งอย่างแรง แต่บินไปได้เพียงไม่กี่สิบจ้าง ก็เผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านโดยสิ้นเชิงจางหมิงหยุ่นที่อยู่ข้างๆ ถึงกับเบิกตากว้างแม้ว่าเขาจะรู้ว่ามีหน่วยพิทักษ์ราตรีอยู่ แต่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นวิธีการที่น่าอัศจรรย์ต่างๆ ของผู้ฝึกตนเสี่ยวอี่มีสีหน้าเคร่งขรึม “สถานการณ์ไม่ค่อยจะดีนัก ในเมืองไม่มีไอเย็นหลงเหลืออยู่ ไม่มีภูตผีมาแต่ทว่าในภูเขาทางนั้
