วิชาอาคมนอกรีตของฝ่ายมาร แม้จะถูกคนในยุทธภพเรียกว่าเป็นของชั้นต ่า แต่หากใช้ให้เป็น ผลลัพธ์ก็ยังน่าทึ่งอย่างยิ่งเหมือนกับในตอนนี้แน่นอนว่านี่เป็นเพียงช่วงแรกๆ เท่านั้น ในระยะหลังๆ ของเหล่านี้ดูจะฉูดฉาดเกินไป เมื่อวิถีนักรบฝึกฝนถึงขีดสุด หมัดเดียวก็สามารถทลายทุกสรรพวิชาได้ ส่วนวิชาอาคมที่แข็งแกร่งที่สุดของฝ่ายบำเพ็ญปราณเมื่อใช้ออกไป ก็จะกลายเป็นเถ้าถ่านในทันทีจ้าวซิงหมิงและคนอื่นๆ อีกสามคนเดินออกมาจากซอยมืดๆมองดูกู้เฉิงด้วยสายตาที่แปลกประหลาดแม้ว่าก่อนหน้านี้ตอนที่สังหารภูตอดอยาก พวกเขาจะรู้สึกได้ว่าฝีมือของกู้เฉิงไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่ชัดเจนเท่ากับการสังหารฮวาชิงในวันนี้การฝึกฝนไม่ใช่ว่ายิ่งนานยิ่งแข็งแกร่ง พลังต่อสู้ต่างหากคือตัวชี้วัดที่สำคัญของนักฝึกตน“ต่อไปจะไปไหน”กู้เฉิงถือศีรษะของฮวาชิงแล้วกล่าว “ไปหาเหลยเผิง ไปส่ง‘ของขวัญชิ้นใหญ่’ ให้เขา”
ตอนนี้ท่าทางของกู้เฉิงที่ถือศีรษะคนอยู่ทำให้เสี่ยวอี่รู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคยเท่าไหร่ แต่เสี่ยวอี่เข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีมาหลายปีแล้ว ก็เคยเห็นอะไรมาบ้างแล้ว เขาเป็นคนซื่อๆ แต่ก็ไม่ได้โง่ฮวาชิงไม่ใช่คนดีอะไร เขาตายไปแล้ว สามารถนำประโยชน์มากมายมาสู่หน่วยพิทักษ์ราตรี และเพื่อนร่วมงานของพวกเขาได้เมื่อเทียบกับฮวาชิงและตู้ซินอู่แล้ว เหลยเผิงดูจะปกติกว่ามากสมาคมหลัวเฟิงของเขาก็ตั้งขึ้นมาเพื่อหาเลี้ยงชีพเท่านั้นสมาชิกในสมาคมก็ไม่ได้มีคนชั่วร้ายมากมายนัก
