ได้ไม่รู้ว่าเขาอยู่รอดมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร“ตุ้บ”เสียงดังขึ้นขัดจังหวะความวุ่นวายของสมาชิกสมาคมสำนักชิงฮวา ทุกคนมองดูอย่างละเอียด กลับเป็นศีรษะของฮวาชิงที่ถูกโยนลงบนพื้นกู้เฉิงไม่มีเวลามาดูการต่อสู้ภายในสมาคมของพวกเขา เขาไม่อยากจะลากยาวไปถึงวันพรุ่งนี้สายตากวาดมองทุกคนที่อยู่ในที่นั้น กู้เฉิงกล่าวเสียงขรึม “พวกเจ้าตอนนี้เพียงแค่ต้องรู้สามเรื่องฮวาชิงตายแล้วสำนักชิงฮวาไม่มีอีกต่อไปจากนี้ไป พวกเจ้าทุกคนอยู่ใต้บังคับบัญชาของเหลยเผิงแห่งสมาคมหลัวเฟิง”สมาชิกสมาคมที่เพิ่งจะเปิดปากพูดเมื่อครู่ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ในวินาทีต่อมา กระบี่ยาวเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขาอย่างกะทันหัน ตรึงเขาทั้งร่างไว้กับพื้น
กวาดสายตามองทุกคนหนึ่งรอบ กู้เฉิงกล่าวอย่างเรียบเฉย“ตอนนี้ข้าไม่ได้กำลังสอบถามความคิดเห็นของพวกเจ้าแน่นอนว่ามีความเห็นได้ แต่ลงไปบอกกับพญายมเถอะ”ไม่ใช่ว่ากู้เฉิงใช้วิธีการโหดเหี้ยม แต่หากไม่ใช้วิธีการเด็ดขาด ก็ไม่สามารถควบคุมคนเหล่านี้ได้เลยอีกอย่างสำนักชิงฮวาแบบนี้ หากจะดึงหัวหน้าของพวกเขาออกมาตัดหัวก่อนแล้วค่อยสอบสวน ก็จะไม่มีใครถูกกล่าวหาโดยไม่เป็นธรรมแม้แต่คนเดียวกู้เฉิงเก็บกระบี่ยาวกลับคืน แล้วพูดกับเหลยเผิงที่ยืนตะลึงอยู่ที่นั่น “ที่เหลือก็มอบให้เจ้าแล้ว หนึ่งชั่วยามระดมกำลังของสองสมาคมล้อมสมาคมซานเหอ”
