ะชั่วร้ายไปกว่าใจคนได้อย่างไรกู้เฉิงไหว้รูปปั้นเทพภูเขาไปสองสามครั้ง “ขอยืมสถานที่ของท่านพักสักคืนหนึ่ง เพิ่มไออุ่นให้ท่านด้วย”หาเศษไม้แห้งมาจุดไฟ ในห่อผ้าของกู้เฉิงยังมีแป้งปิ้งแห้งอยู่บ้างหากกินอย่างประหยัดก็ยังพออยู่ได้อีกหลายวัน
เขากำลังใช้ไฟย่างแป้งปิ้งที่แข็งกระด้างอยู่ ข้างนอกก็มีเสียงดังขึ้น“คุณหนู ข้างหน้ามีศาลเจ้าอยู่แห่งหนึ่ง คืนนี้พวกเราพักที่นี่กันเถอะ”ประตูศาลเจ้าที่ปรักหักพังถูกผลักออก มีคนแปดคนเดินเข้ามาคนนำเป็นชายวัยกลางคนแต่งกายแบบองครักษ์ เมื่อครู่ก็เป็นเขาที่พูดข้างหลังเขามีหญิงสาวสวมชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีขาว หน้าตาสะสวย คิ้วตาอ่อนหวาน ดูแล้วมีกิริยาท่าทางแบบลูกคุณหนูข้างกายหญิงสาวยังมีชายชราสวมชุดผ้าไหม แม้จะแต่งกายสะอาดสะอ้าน แต่กลับเดินตามหลังหญิงสาวครึ่งก้าว ก้มตัวเล็กน้อยน่าจะเป็นพ่อบ้านหรือตำแหน่งที่คล้ายกันอีกห้าคนที่เหลือล้วนเป็นองครักษ์พกดาบและธนู ล้อมรอบพวกเขาอยู่หัวหน้าองครักษ์มองดูกู้เฉิงที่อยู่ในศาล เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย“เจ้าหนุ่ม ที่นี่มีสตรีอยู่ด้วย ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ ข้าให้เงินเจ้าหนึ่งตำลึง ถ้าเจ้ายอมสละที่นี่ให้พวกเราเป็นอย่างไร”ทันใดนั้นคุณหนูคนนั้นก็รีบพูดว่า “ลุงหลิน ที่นี่เป็นของคนที่มาก่อน พวกเราจะไปไล่เขาออกไปได้อย่างไร”
พูดจบ คุณหนูคนนั้นก็พยักหน้าให้กู้เฉิงเบาๆ “คนที่บ้านทำตัวไม่เหมาะสม คุณชายอย่าได้ถือสา”“ไม่เป็นไร ออกจากบ้านมาก็ลำบากกัน
