ด้วยพลังมหาศาลนั้นทำให้เขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่งมองดูบาดแผลจากกระบี่ที่ไหลเลือดสีดำออกมาที่หน้าอกของตนเอง อูเชียนสิงคำรามอย่างเกรี้ยวกราด “บัดซบ เจ้าฆ่าหานถิงได้อย่างไร”เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหานถิงจะตายด้วยน ้ามือของคนที่มีพลังแค่ระดับเก้าขั้นต้น
ยังไม่ทันที่กู้เฉิงจะตอบ อูเชียนสิงก็ใช้กรงเล็บจ้วงตรงมายังศีรษะของกู้เฉิงในชั่วพริบตานั้น กู้เฉิงรีบเรียกภูตหัวใจออกมา ให้มันเกาะอยู่ที่หน้าอกของอูเชียนสิงแล้วกัดกินความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้อูเชียนสิงร้องครางออกมา แต่เขาก็ไม่ได้หมดสติไปเหมือนหานถิง เขาเพียงแต่พูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ “นี่คือภูตหัวใจของนักพรตห้าอวัยวะรึ ทำไมภูตหัวใจของเขาถึงมาอยู่กับเจ้าได้”แขนซากศพดำคว้าภูตหัวใจนั้นไว้ แล้วฉีกกระชากมันออกมาโยนทิ้งไปภูตหัวใจร้องแว้กๆ สองสามครั้ง แล้วกู้เฉิงก็รีบเก็บมันกลับเข้าไปในพื้นที่จี้หยกการปล่อยภูตหัวใจออกมาสองครั้งติดต่อกันก็ถือเป็นขีดจำกัดแล้ว หากปล่อยออกมาอีกครั้ง เขาเกรงว่าจะต้องหมดสติไปเหมือนครั้งก่อนอูเชียนสิงหัวเราะอย่างเย็นชา “ข้าทนทุกข์ทรมานจากพิษศพมานานหลายปี ความเจ็บปวดเพียงเท่านี้จะนับเป็นอะไรได้”พูดจบ อูเชียนสิงก็พุ่งเข้ามาหากู้เฉิง
กู้เฉิงคิดจะใช้กริชในมือต้านทาน แต่ก็ถูกแขนซากศพดำของอูเชียนสิงบีบจนแหลกละเอียดแต่ครั้งนี้อูเชียนสิงไม่ได้บีบศีรษะของกู้เฉิง แต่กลับบีบคอของเขา แล้วยกเขาขึ้นมาทั้งตัว“พูดมา นักพรตห้าอวัยวะก
