ตัวร้ายมักตายเพราะพูดมาก
ดังนั้น เขาจึงไม่เสียเวลาพูดกับอู๋หยิง
[ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ Facebook Page: Rubybibi นิยายแปล]
“ขี่ลม!”
สนามลมขนาดใหญ่ปกคลุมทั่วสนาม
มันไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ กับอู๋หยิง
แต่เกิดกระแสลมหมุนใต้เท้าของสิ่งมีชีวิตอัญเชิญของซูเฉิน
ด้วยบัฟจากสกิลขี่ลม นักรบโครงกระดูกทั้งเก้าพุ่งเข้าใส่อู๋หยิงราวกับสายฟ้า
พวกมันดูเหมือนมือสังหารยิ่งกว่าอู๋หยิงซะอีก
แม้จะมีร่างสูงใหญ่และสวมเกราะหนัก แต่ก็เข้าประชิดตัวอู๋หยิงได้ในพริบตา
ตอนนี้ดาบของนักรบโครงกระดูกยกขึ้นเหนือศีรษะอู๋หยิงแล้ว
เซี่ยหลิงหยุนที่กำลังดูอยู่พักอยู่ในห้องสีขาว ถึงกับกลั้นหายใจ
เธอแทบไม่กล้ามอง เพราะรู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น
แต่เธอก็รีบกลั้นใจแล้วมองซูเฉินด้วยความกังวล
“เงาจุติ!” จู่ๆ อู๋หยิงก็พูดขึ้น
เงาร่างหนึ่งแยกออกจากเงาของเขา
จากนั้น มันก็พุ่งเข้าไปในเงาของซูเฉินด้วยความเร็วที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
ทันใดนั้น ภาพในสายตาของซูเฉินก็มืดลง
“หืม?”
แต่ก่อนที่เขาจะปรับตัวได้ เสียงลมแผ่วๆ ก็ดังจากด้านข้าง
ซูเฉินเข้าใจทันทีว่าตัวเองโดนควบคุมแล้ว
เขาจึงใช้สกิลเทเลพอร์ตทันที
ขณะที่อู๋หยิงคิดว่าการโจมตีนี้ต้องสำเร็จแน่นอน ความหวาดกลัวรุนแรงก็ครอบงำจิตใจของเขาอย่างกะทันหัน
เขารู้สึกได้ว่า ถ้าเดินหน้าต่ออีก
