ี่ ถ้านักเรียนทำผลงานดี นั่นเป็นความสามารถของนักเรียนเอง แม้จะเกี่ยวข้องกับโรงเรียน แต่ก็ไม่ใช่ปัจจัยสำคัญ
แต่ถ้านักเรียนทำผลงานแย่ ในฐานะผู้นำของโรงเรียน อาจารย์ใหญ่จะเป็นคนแรกที่โดนตำหนิ
เคยมีกรณีที่ผู้ปกครองนักเรียนกับอาจารย์ใหญ่ทะเลาะกันกลางถนน ทั้งสองฝ่ายเป็นมืออาชีพ และสูสีกันอีกด้วย
หยางเหมยรีบถามต่อ “อีกครึ่งชั่วโมงการสอบจะเริ่มขึ้น อาจารย์ใหญ่มีคำแนะนำหรือความคาดหวังอะไรต่อผู้เข้าสอบปีนี้บ้างคะ?”
เจียงตงไห่ลูบผมที่มีอยู่น้อยนิดแล้วพูดยิ้มๆ “สำหรับคำแนะนำ ผมอยากบอกว่าทุกคนควรรักษาสภาพจิตใจให้สงบ ทำให้ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นยังไง พวกคุณล้วนเป็นความภาคภูมิใจของโรงเรียน”
“ส่วนความคาดหวัง… ผมหวังว่าในปีนี้ นักเรียนของโรงเรียนเราจะมีคนที่ได้ที่หนึ่ง!”
ดวงตาของหยางเหมยเบิกกว้างทันที เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วถาม “นักเรียนที่คุณพูดถึงคือ…”
“ซูเฉิน!” เจียงตงไห่พูดอย่างมั่นใจ
เขาเชื่อมั่นอย่างเต็มที่!
เมื่อวานเขาเพิ่งโทรไปถามความก้าวหน้าของซูเฉินด้วยตัวเอง
แค่เลเวล 20 ก็เพียงพอให้เขาเอาไปคุยโอ้อวดได้แล้ว!
หยางเหมยทำหน้าราวกับจะสื่อว่า “เป็นไปตามคาด”
ส่วนในไลฟ์…
[ซูเฉิน? ชื่อคุ้นๆ ใครกันนะ?]
[ลืมแล้วเหรอ? ซูเฉินคนนั้นไง เมื่อเดือนก่อนเขาอัดคนสามร้อยคนด้วยตั