ประตูเหล็กหนักถูกผลักโดยนักรบโครงกระดูก ค่อยๆ เปิดเข้าด้านในอย่างช้าๆ
แต่หลังจากเปิดออกได้เพียงช่องแคบที่พอให้คนหนึ่งลอดผ่านได้ ไม่ว่านักรบโครงกระดูกจะออกแรงมากแค่ไหน ประตูก็ไม่ยอมเปิดกว้างไปกว่านี้
ซูเฉินจึงส่งม่านตาโลหิตลอยเข้าไปสำรวจด้านในก่อน
ด้านหลังประตูคือบันไดคดเคี้ยวยาวทอดขึ้นไปด้านบน
ปลายทางของมันคือพระราชวังสีเงินอันงดงาม
สองข้างของบันไดมีเสาหินสูงจากพื้นนับร้อยเมตรตั้งตระหง่านอยู่
บนยอดเสาหินแต่ละต้นมีแท่นเล็กๆ ซึ่งมีมอนสเตอร์หนึ่งถึงสองตัวยืนอยู่
พวกมันสวมเกราะหนัก และถือคันธนูยาว
เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่ประตู พวกมันทั้งหมดก็ง้างธนูขึ้นทันที
นักรบโครงกระดูกตัวหนึ่งเบียดตัวลอดผ่านช่องประตูไป
ฟิ้ว!
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น
ลูกธนูคมกริบพุ่งทะลุกะโหลกของนักรบโครงกระดูก แล้วปักเข้าไปในประตูเหล็กด้านหลัง
-11000!
ซูเฉินที่เห็นภาพนี้ถึงกับตกใจเล็กน้อย
“โอ้โห! ยิงทีเดียวความเสียหายหลักหมื่น? ตัวอะไรวะเนี่ย?”
ยิงนัดเดียวสังหารนักรบโครงกระดูกได้ทันที?
นี่เป็นครั้งแรกที่ซูเฉินเห็นมอนสเตอร์สร้างความเสียหายได้สูงขนาดนี้
และมันไม่ใช่แค่ตัวเดียว
บันไดทอดยาวขึ้นไป มีเสาหินนับร้อยต้นเรียงรายอยู่ตลอดทาง และเสาหินแต่ละต้นมีนักธนูแบบนี้หนึ่งถึงสองตัว
ไม่รู้ว่าพวกมันจ
