ิ่ม และสง่างามของเธอ
ซูเฉินเอามือแตะใบหน้าที่รู้สึกร้อนเล็กน้อย แล้วพึมพำกับตัวเอง “ฉันจะไม่หิวได้ยังไง… ฉันไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน”
ระหว่างรอบะหมี่ ซูเฉินก็หยิบโทรศัพท์ออกมา เริ่มค้นหาข้อมูลดันเจี้ยนรอบเมืองหยุนฮวา
[ดันเจี้ยน: ป่าภูตผี, จำกัดเลเวล: เลเวล 10 – เลเวล 20, ความยาก: สามดาว]
[ดันเจี้ยน: ทุ่งแมลงยักษ์, จำกัดเลเวล: เลเวล 10 – เลเวล 20, ความยาก: สองดาว]
[ดันเจี้ยน…]
ไม่นาน ก๋วยเตี๋ยวก็ถูกยกมาเสิร์ฟ
ซูเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะกิน “ความยากของดันเจี้ยนเลเวล 10 ถึง 20 ต่ำเกินไปจริงๆ”
“ยิ่งความยากต่ำ ค่าประสบการณ์ที่ได้ก็ยิ่งน้อย”
“ถ้าจะเก็บเลเวลจากดันเจี้ยนพวกนี้ ไม่รู้จะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะถึงเลเวล 20”
ซูเฉินคิดในใจ
อีกแค่สิบกว่าวันก็จะถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย และเขาก็ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ว่า ต้องไปให้ถึงเลเวล 20 ก่อน
แต่ดูเหมือนจะไม่ง่ายเลย
ใกล้เมืองหยุนฮวามีดันเจี้ยนความยากระดับห้าดาวอยู่แห่งหนึ่ง
แต่จำกัดเลเวลอยู่ที่ เลเวล 20 – เลเวล 30 ซึ่งเขายังเข้าไม่ได้
พอคิดถึงตรงนี้ ซูเฉินก็อดถอนหายใจไม่ได้
“อ้าว นั่นซูเฉินไม่ใช่เหรอ ทำไมมานั่งถอนหายใจอยู่ตรงนี้ล่ะ?” เสียงทักทายดังมาจากด้านข้าง
ซูเฉินหันไปมอง เขาก็โดนอะไรบางอย่างที่นุ่มและเด้งกร
