หมัดแน่นด้วยความประหม่า แต่ก็ยังรวบรวมความกล้าพูด “นาย… นายช่วยให้ฉันยืมเหรียญเดิมพันชีวิตใช้สักครั้งได้มั้ย?”
“ฉันจำเป็นต้องใช้มันจริงๆ”
“ขอร้องล่ะ!”
น้ำตาเอ่อขึ้นในดวงตาเธอ ทำให้เธอดูน่าสงสารมาก
แต่ซูเฉินรู้ดีว่ามันเป็นเพราะความลำเอียงของพ่อแม่
ตัวตนที่แท้จริงของลั่วเสี่ยวหยูคือคนเย็นชาและสุดโต่งแบบยันเดเระ
เธอสามารถใช้มีดทำครัวฟันหัวกระต่ายป่าขาดในทีเดียวโดยไม่แสดงสีหน้า หรือหัวเราะอย่างบ้าคลั่งขณะต่อสู้กับหมาป่า
ความบิดเบี้ยว ความหวาดระแวง ความบ้าคลั่ง และความหมกมุ่น นั่นแหละคือตัวตนที่แท้จริงของเธอ
ดังนั้น ในสายตาของซูเฉินจึงไม่มีความสงสารเลยแม้แต่นิดเดียว
หลังจากแกล้งทำท่าน่าสงสารอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของลั่วเสี่ยวหยูก็ค่อยๆ แข็งทื่อ
สายตาของเธอกลายเป็นน่ากลัว ราวกับงูพิษกำลังจ้องซูเฉิน
ซูเฉินยิ้มมุมปาก “ฉันไม่ชอบคนเสแสร้ง เธออยากยืมเหรียญใช่มั้ย?”
“ตกลงเงื่อนไขของฉันข้อหนึ่ง แล้วฉันจะให้ยืม”
ลั่วเสี่ยวหยูมาที่เมืองหยุนฮวาเพื่อเหรียญเดิมพันชีวิตโดยเฉพาะ
เพราะเธอรับภารกิจทะลุขีดจำกัดระดับนรกที่ต้องทำคนเดียว โดยมีเงื่อนไขคือฆ่าบอสระดับทองดำเลเวล 15
อาชีพของเธอเน้นซัพพอร์ต แม้สัตว์เลี้ยงจะระดับเพชร แต่ก็ห่างกันกับบอสหนึ่งระดับ จึงไม่มีทางชนะ
ดังนั้น เธอจึงต้องห
