เวลา 17:59 น.
เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งนาทีก่อนที่สมาคมจอมเวทจะปิดทำการ
เย่เฉียน จอมเวทหญิงที่รับผิดชอบดูแลเคาน์เตอร์ต้อนรับ มองนาฬิกาแล้วนับถอยหลัง
“30!”
“29!”
“28!”
“…”
“3!”
“2!”
“1!”
“เย้! เลิกงานได้!”
เย่เฉียนลุกขึ้นอย่างมีความสุข หยิบกระเป๋าใบเล็กๆ ที่วางอยู่ข้างตัว
แต่ขณะที่เธอกำลังจะออกไป เธอกลับเห็นร่างสูงและกำยำเดินเข้ามาจากด้านนอก
เย่เฉียนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วพูดว่า “คุณคะ ที่นี่คือสมาคมจอมเวทนะคะ คุณมาผิดที่แล้วค่ะ”
ซูเฉินมองเธอด้วยสีหน้าสับสน แล้วพูดว่า “คิดว่ามาถูกแล้วนะครับ…”
“ผมเป็นผู้อัญเชิญ มารับภารกิจทะลุขีดจำกัดที่สมาคมจอมเวทก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เย่เฉียนเบิกตากว้าง มองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสงสัย
สายตาของเธอมองผ่านแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ และแผ่นไหล่ที่กว้างราวกับสวมเกราะไหล่
เธอกลืนน้ำลาย ก่อนถามอย่างไม่อยากเชื่อ “คุณเป็น… ผู้อัญเชิญจริงเหรอ?”
ซูเฉินแสดงอาชีพของตัวเองเพื่อพิสูจน์ตัวตน “จริงแน่นอน”
เขารู้สึกหมดคำพูดเล็กน้อย
ทำไมทุกคนชอบตัดสินคนจากรูปลักษณ์กันนะ?
เมื่อครู่ตอนเขาเดินผ่านสมาคมอัศวิน พนักงานต้อนรับก็เกือบจะลากเขาเข้าไปแล้ว
แต่พอมาถึงสมาคมจอมเวท ดันเกือบถูกขับไล่ออกไปซะอย่างนั้น
เย่เฉียนใช้สกิลตรวจสอบ
