จะปล่อยให้เรื่องอื่นมาทำให้เสียสมาธิไม่ได้
แต่… ถ้ามีวาสนาต่อกัน ยังไงก็ต้องได้เจอกันอีก
“พยายามเข้านะ ฉันจะรอเธอในอนาคต…”
ซูเฉินพึมพำ แล้วออกจากดันเจี้ยน
…
ทางเข้าหุบเขาสายลมคำราม
นักข่าวสาวจากสถานีโทรทัศน์หยุนฮวา และตากล้องกำลังมองไปรอบๆ ด้วยความหวาดกลัว
ในฐานะคนธรรมดา พวกเขากลัวทุกอย่างในป่า
กลัวว่ามอนสเตอร์จะโผล่ออกมาจากป่าแล้วกินพวกเขา
แต่…
เมื่อนึกถึงเรื่องที่ซูเฉินทำไว้ที่นี่ พวกเขาก็ไม่รู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเองอีกต่อไป
ซูเฉินแข็งแกร่งเกินไป!
ในเวลาแค่สองวัน เขาเติมเต็มตารางอันดับระดับนรกที่เคยว่างเปล่า
ทีมซูเฉินครองสิบอันดับแรกทั้งหมด!
ถ้าได้สัมภาษณ์เขา บวกกับเรื่องที่โรงเรียนก่อนหน้านี้
สถานีของพวกเขาต้องดังแน่นอน!
แต่รอมาครึ่งวัน ก็ไม่เจอใครที่เหมือนซูเฉินเลย
“หรือว่า… เราจะพลาดอีกแล้ว” หยางเหมยพูดอย่างหมดแรง
ตากล้องตบไหล่เธอ ถอนหายใจ
ตอนนั้นเอง เสียงเย็นชาก็ดังขึ้นด้านข้าง
“สวัสดีค่ะ พวกคุณเป็นนักข่าวใช่มั้ย?”
ทั้งสองหันไป ก็เห็นหญิงสาวสวยมากคนหนึ่ง แต่เธอกลับมีท่าทีเย็นชาจนพวกเขารู้สึกได้ว่ามีความหนาวเย็นแผ่ออกมาจากตัวเธอ
“ใช่… ใช่ค่ะ คุณรู้จักซูเฉินมั้ยคะ?” หยางเหมยถามเสียงสั่น
เซี่ยหลิงหยุนเพิ่งรู้ว่าสกิลโจมตีวงกว้างของเธอสกิลหนึ่งยังคงทำงานอย
