็ได้ตามใจชอบ”
เมื่อได้ยินแบบนั้น เซี่ยหลิงหยุนชะงัก สีหน้าเหมือนลังเลเล็กน้อย “แค่สองวันเองเหรอ?”
“อืม” ซูเฉินตอบสั้นๆ
เซี่ยหลิงหยุนเม้มปาก ไม่พูดอะไร
เธอเร่งฝีเท้า วิ่งไปข้างหน้า
หลังจากวิ่งไปได้ร้อยเมตร เธอก็หันกลับมา พูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่
“อย่าได้ใจเกินไปนะ เดี๋ยวฉันก็ตามทัน!”
พูดจบ เธอก็วิ่งต่อไป
ซูเฉินอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มกว้าง “ตามฉันทันเหรอ? ไม่มีทาง! ไม่มีใครตามฉันทันได้หรอก ฮ่าๆๆ”
…
ทีมเคลื่อนที่เร็วมาก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เงื่อนไขการเคลียร์ดันเจี้ยนข้อแรกก็สำเร็จ และกองทัพก็อบลินด้านหน้าก็มาถึงบริเวณแอ่งน้ำ
รอบๆ แอ่งน้ำเต็มไปด้วยพลังธาตุลมที่รุนแรง
ขณะที่ก็อบลินองครักษ์ตัวหนึ่งเข้าไปใกล้
ฟู่ว~
ลมพายุก็พัดกระหน่ำ
เสียงแจ้งเตือนการตายของก็อบลินดังขึ้นในหัวของซูเฉินทันที
เขารีบใช้ม่านตาโลหิตมองไป และเห็นบางอย่าง
สุนัขสายลมคำรามสามหัว ขนสีฟ้า ความยาวลำตัวสามถึงสี่เมตร ยืนอยู่ข้างแอ่งน้ำ
หัวตรงกลางกำลังเคี้ยวศพก็อบลินองครักษ์อยู่ในปาก
เลือดเนื้อกระเด็นไปทั่ว ทำให้พื้นกลายเป็นสีแดงสด
ดวงตาของหัวซ้ายและขวาเต็มไปด้วยความดุร้ายและความกระหายในการฆ่า
“ในที่สุดก็มีตัวที่สู้ได้จริงสักทีสินะ?” ซูเฉินตื่นเต้น
เขายอมรับว่า…
ดันเจี้ยนระดับนรกมันก็ยากจริงๆ
ยากตรงที
