มนตร์ได้
“นะ… นี่มันก็อบลินจริงเหรอ?” คนฝั่งตรงข้ามซูเฉินถาม สีหน้าไม่สู้ดี
นี่มันไม่เหมือนก็อบลินที่เคยเห็นในหนังสือเรียนเลยนะ!
ความแตกต่างมันประมาณว่า…
เด็กอนุบาลอายุที่ยังพูดไม่ชัด กับอันธพาลหัวโล้นสักลายเต็มตัว
บางคนเริ่มเหงื่อแตก หายใจหอบ
บางคนยืนอึ้ง ไม่รู้จะทำยังไงดี
พวกเขาคิดว่านี่เป็นการรุมรังแกแบบง่ายๆ
แต่จู่ๆ เด็กอนุบาลกลับระเบิดพลัง กลายเป็นอันธพาลหัวโล้นสักลายเต็มตัว
ใครจะไปสู้ไหว?
“ทุกคนอย่าตื่นตระหนก! พวกเรามีมากกว่าสามร้อยคน ต่อให้เขาอัญเชิญได้เยอะแค่ไหน ขาก็ไม่มีทางเอาชนะจำนวนของพวกเราได้หรอก”
“แค่ตั้งหลักให้ดี ใช้จำนวนให้เป็นประโยชน์ ชัยชนะต้องเป็นของเราแน่นอน!” หวังอี้หลงตะโกน ชูกำปั้นขึ้นเพื่อปลุกขวัญกำลังใจ
แต่ความเร็วในการอัญเชิญก็อบลินของซูเฉิน มันเร็วเกินกว่าที่ใครจะตามทัน
แทบจะทุกวินาที จะมีวทเวทถูกสร้างขึ้น
ก็อบลินเพิ่งโผล่ออกมาสองตัว วงเวทใหม่ก็ปรากฏขึ้นแล้ว
ครึ่งนาทีต่อมา…
ซูเฉินเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ขยับร่างกายเล็กน้อย แล้วมองก็อบลินสี่ร้อยตัวข้างกาย
เขาพึมพำกับตัวเอง “น่าจะพอแล้วมั้ง…”
ก่อนหน้านี้ แม้เขาจะมีพรสวรรค์ ‘ฟื้นฟูมานา’ ที่ได้รับมานาคืนและลดคูลดาวน์สกิล
แต่ความเร็วที่ก็อบลินคลานออกมาจากวงเวทนั้นเร็วมากเกินไป ทำให้ไม่สามารถอัญ