“ไปตีคนอื่นบ้างได้มั้ยเนี่ย? โอ๊ย! หัวฉันปูดไปหมดแล้ว ไอ้ก็อบลินเฮงซ… อ๊าก!!!!”
…
สถานการณ์เป็นไปตามที่ผู้ชมคาดไว้ทุกอย่าง เป็นการสู้ที่ไม่สูสีเลยจริงๆ
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ… ฝ่ายที่ได้เปรียบสลับกัน
ซูเฉินที่มีเพียงคนเดียว กลับเป็นฝ่ายได้เปรียบ
ส่วนฝั่งหวังอี้หลงที่มีคนกว่าสามร้อย… กลับโดนซัดจนร้องหาพ่อแม่
แต่สำหรับรุ่นน้องที่เคยดูการประลองของซูเฉิน ภาพนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่
เพราะมันเคยเกิดขึ้นมาก่อน
ต่างกันแค่ว่า ในอดีต ซูเฉินจะซัดอีกฝ่ายจนร้องจากการสู้ตัวต่อตัว
แต่ตอนนี้… เขาซัดคนกลุ่มใหญ่จนร้องด้วยตัวคนเดียว
“หืม? ดูเหมือนสถานการณ์เปลี่ยนแล้ว ดูนั่นสิ…”
ขณะที่ฝั่งหวังอี้หลงกำลังถูกซ้อม
ผู้ชมที่มองจากมุมมองบุคคลที่สาม เห็นเงาหลายร่างแอบเคลื่อนที่ผ่านกองทัพก็อบลิน มุ่งตรงไปยังซูเฉินที่ไม่มีการป้องกันใดๆ เลย
ใช่แล้ว…
เหล่าคนที่มีอาชีพสายมือสังหารของฝั่งหวังอี้หลง หลังจากตั้งสติได้ ก็เริ่มทำหน้าที่
ทุกคนรู้ดีว่าจอมเวทแพ้ทางการโจมตีระยะประชิด!
โดยเฉพาะผู้อัญเชิญ ซึ่งเป็นอาชีพสายจอมเวทที่แทบไม่มีความสามารถในการเอาตัวรอดในช่วงต้น
ดังนั้น เมื่อมือสังหารระดับหัวกะทิเสนอแผนลอบโจมตี ก็ได้รับการเห็นชอบจากหวังอี้หลงทันที
พวกเขาที่เหลือใช้ร่างกายของตัวเองเป็นโล่ให้มือสังหาร เพื่อ
