ือ… โกรธไปก็ทำอะไรไม่ได้!
เขาฟันทีหนึ่งฆ่าได้สิบกว่าตัว แต่ก็ยังมีก็อบลินอีกมากมายขวางทางเขาอยู่
พวกมันทำให้เขาเคลื่อนที่ช้าลง แถมยังสร้างความเสียหายรุนแรงจากปฏิกิริยาธาตุได้อีก
พอเขาฟันครั้งที่สอง ก็อบลินขนาดใหญ่ก็พุ่งเข้ามาอีกสิบกว่าตัว
“อ๊าก!”
“ไอ้พวกต่ำต้อย ตายไปซะ!”
“คมดาบโลหิต!”
“คมดาบโลหิต!
“คมดาบโลหิต!!!”
ชัคคำราม ดาบเปล่งแสงสีเลือด ขณะที่เขาฟันคลื่นดาบออกมาอย่างต่อเนื่อง
ร่างของเขาพุ่งไปข้างหน้า พยายามฝ่าวงล้อมออกไป
เขารู้ดีว่าสิ่งที่ควรสนใจไม่ใช่กองทัพก็อบลิน แต่เป็นมนุษย์ผู้อัญเชิญที่อยู่ด้านหลัง!
ขอแค่ฆ่ามนุษย์คนนั้นได้ เขาก็ชนะ!
“เผาผลาญโลหิต!”
“เงาโลหิตพริ้วไหว!”
หมอกสีแดงฉานพวยพุ่งออกมาจากร่างของเขา ร่างของเขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าขณะที่เขาฝ่าวงล้อมของกองทัพก็อบลิน
เขากำลังเข้าใกล้ซูเฉินมากขึ้นเรื่อยๆ!
แต่ก็ทำได้แค่นั้น…
พื้นที่ในห้องก็แคบอยู่แล้ว
เมื่อฝ่าเข้าไปในทางเดิน… พื้นที่ก็ยิ่งแคบกว่าเดิมอีก
เขาไม่มีทางหลบหลีกการโจมตีปฏิกิริยาธาตุอันรุนแรงได้เลย!
หลังจากพยายามอยู่หลายสิบครั้ง
ชัคก็คุกเข่าลงกับพื้นด้วยความโกรธแค้น พลังชีวิตของเขาใกล้จะหมดลงแล้ว
เขาสามารถใช้สกิล “สูบโลหิต” เพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตได้
แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานกับความอัป