บทที่ 16 บทเรียนราคาแพง (2)
“ท่านพ่อเจ้าคะ พอเถิดเจ้าค่ะ”
ฉู่ซือเยว่รีบเอื้อมมือไปดึงชายแขนเสื้อของฉู่จิ้งหยวน พลางเอ่ยเสียงสั่นด้วยความกระวนกระวาย
“ลูกไม่อยากเอาความแล้ว ลูกไม่เป็นอะไรจริง ๆ ให้เรื่องจบลงเพียงเท่านี้เถิดนะเจ้าคะ”
ทว่าฉู่จิ้งหยวนกลับเข้าใจไปว่าบุตรสาวคนเก่งกำลังหวาดกลัวจนไม่กล้าสู้คน เขาจึงตบหลังมือนางเบา ๆ เพื่อเป็นการปลอบโยน “ไม่ต้องกังวลไปเยว่เอ๋อร์ พ่ออยู่นี่ทั้งคน ใครก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้ พ่อจะทวงความยุติธรรมให้เจ้าเอง ใครผิดใครถูกวันนี้ต้องเห็นกันให้ชัดเจน!”
ฉู่ซือเยว่แทบจะลมจับอยู่ตรงนั้น ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความกังวลที่ควบคุมไม่ได้ ทว่าบิดาอย่างฉู่จิ้งหยวนกลับไม่สังเกตเห็นแม้แต่น้อย
ขณะเดียวกัน หลิวอันเซียงที่ยืนโอบฉู่หลันอยู่กลับทอดมองท่าทีเหล่านั้นด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจ มุมปากยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันเพียงชั่วครู่ก่อนจะเลือนหายไป
ความจริงแล้ว หลิวอันเซียงนั้นล่วงรู้ทุกอย่างมาตั้งแต่ต้น โดยเมื่อสองวันก่อน องครักษ์เงาที่คอยจับตามองความเคลื่อนไหวของฉู่ซือเยว่ได้มารายงานแผนการของฉู่ซือเยว่ให้นางได้ทราบทันท่วงที นางจึงเลือกที่จะซ้อนแผนตลบหลัง เพื่อสั่งสอนบุตรสาวจอมโอหังให้หลาบจำ และใช้โอกาสนี้เป็นบทเรียนสำคัญในการฝึกให้ฉู่หลันร
