ล้วบอกหมิงจูว่า “ถ้าต่อไปจัดการไม่ได้ ก็วิ่งมาหาฉัน”
“ได้ค่ะ ได้ค่ะ สู้ไม่ได้ก็หนีไปขอให้สามีของฉันช่วย จะจำไว้ให้ขึ้นใจเลยค่ะ” หมิงจูโอบแขนเขาออดอ้อน เสียงหวานนุ่ม ทำให้คิ้วที่ขมวดแน่นของเจียงตั่วค่อยๆ ผ่อนคลายลง
“เอ่อ จริงสิ ฉันแยกหมิงต้าโหย่วออกมา คุณจะไม่ว่าฉันตัดสินใจเองใช่ไหม?”
เจียงตั่วส่ายหน้า “ไม่”
เขารู้ว่าหมิงจูทำเช่นนั้น ย่อมมีเหตุผลของเธอ
ถูกต้องแล้ว หมิงจูมีความคิดเป็นของตัวเอง “หมิงต้าโหย่วคนนี้ไม่เพียงแต่เป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก แต่ยังเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย เขามีตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านค้ำอยู่ หลายเรื่องก็สามารถอธิบายให้เข้าใจได้ ตราบใดที่เขาปฏิเสธหัวชนฝาว่าไม่ได้สมคบคิดกับหมิงฉางเหอ ตำรวจก็ทำอะไรเขาไม่ได้
แทนที่จะเสียเวลาเปล่า สู้ให้เขายอมรับปากเองว่าไท่สุ้ยเป็นของฉัน แล้วส่งหมิงเทาไปติดคุก ให้พวกเขากัดกันเองดีกว่าค่ะ!”
ปล่อยหมากัดกันเอง?
เจียงตั่วเลิกคิ้ว แล้วหัวเราะเบาๆ เธอคิดได้เยอะทีเดียว
เห็นเจียงตั่วหัวเราะ หมิงจูก็ยื่นมือไปจิ้มมุมปากของเขา “ที่แท้ผู้กองเจียงก็ยิ้มเป็นด้วยนี่นา พอหัวเราะแล้วดูดีเชียวค่ะ คุณอย่าทำหน้าบึ้งตลอดเวลาสิคะ หัวเราะบ่อยๆ จะดูเด็กลงด้วยนะ”
เจียงตั่วอึ้งไป หัวเราะ? สภาพแวดล้อมในการใช้ชีวิตก่อนหน้านี้ ทุก
