ตระกูลชวีของเราเป็นคนรู้กหมายนะ คุณควรติดคุกไป หรือไม่ก็ชดใช้โดยการส่งคนมา เราจะไปแจ้งความกันตอนนี้แหละ!”
“อย่า! อย่าเพิ่ง!” หมิงกั๋วอันรีบเดินไปขวางสองสามีภรรยาตระกูลชวีที่กำลังจะจากไป เขามองหมิงเยี่ยนแล้วถามเธอว่า “ลูกทำพิธีคำนับกับเจียงตั่วหรือยัง?”
ขณะที่หมิงเยี่ยนกำลังจะอ้าปากตอบ คนที่มุงดูก็หัวเราะและพูดขึ้นมาว่า “ไม่อยู่แล้ว! เจียงตั่วเขามองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าหล่อนเป็นตัวปลอม ไม่ได้ทำพิธีคำนับเลยด้วยซ้ำ หมิงเยี่ยนหน้าด้านหน้าทนจะเข้าหาเขาเอง น่าอายจริงๆ!”
ได้ยินเช่นนั้น หมิงกั๋วอันก็โกรธจัด เช้าวันนี้กลายเป็นว่าต้องวุ่นวายกันทั้งเช้า แต่กลับไม่มีเรื่องไหนสำเร็จเลย!
งั้น… ตอนนี้เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!
เขาพรวดพราดเข้าไปหาหมิงเยี่ยน กำแขนเธอไว้แน่น “ถ้าอย่างนั้นลูกจะมัวยืนเหม่ออะไรอยู่ รีบไปหมู่บ้านต้าชวีกับพ่อแม่ของสามีได้แล้ว!”
“หนูไม่ไป! หนูไม่แต่งกับไอ้โง่!” คราวนี้หมิงเยี่ยนก็ร้องไห้โฮด้วยความร้อนใจ
แต่หมิงกั๋วอันทำเพื่อเลี่ยงไม่ให้ตัวเองต้องติดคุก จะไปสนใจเรื่องพวกนี้ได้ยังไง?
เขาลากลูกสาวออกไปอย่างรุนแรง “ไม่ไปไม่ได้! ถ้าไม่ใช่เพราะแกเสนอความคิดชั่วร้ายว่าไม่จำเป็นต้องคืนสินสอด บังคับให้หมิงจูแต่งงานออกไป จะเกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นได้ย
